دلایل نقلى:

۱- خداوند در کلام پاکش در آیات ۵۰-۵۱ سوره انفال در این باره مى‏فرماید:

﴿وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ يَتَوَفَّى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَضۡرِبُونَ وُجُوهَهُمۡ وَأَدۡبَٰرَهُمۡ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡحَرِيقِ ٥٠ ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيۡسَ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ ٥١ [الأنفال: ۵۰-۵۱].

«(اى پیامبر! اگر (هول و هراسى را که به کفار دست مى‏دهد) ببینى بدانگاه که فرشتگان جان کافران را مى‏گیرند، و به سر و صورت و پشت و روى آنان (از هر طرف) مى‏زنند، و (به آن‌ها مى‏گوید:) عذاب سوزان (اعمال بد خود) را بچشید. (از مشاهده این همه درد و رنج، دچار شگفتى مى‏شوى) و این عذاب بخاطر کارهایى است که پیش از آن انجام داده‏اند. و خداوند، کمترین ستمى در حق بندگان خود روا نمى‏دارد».

و در آیات ٩۳-٩۴ سوره انعام، مى‏فرماید:

﴿وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ فِي غَمَرَٰتِ ٱلۡمَوۡتِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓاْ أَيۡدِيهِمۡ أَخۡرِجُوٓاْ أَنفُسَكُمُۖ ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ عَذَابَ ٱلۡهُونِ بِمَا كُنتُمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ وَكُنتُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهِۦ تَسۡتَكۡبِرُونَ ٩٣ وَلَقَدۡ جِئۡتُمُونَا فُرَٰدَىٰ كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَتَرَكۡتُم مَّا خَوَّلۡنَٰكُمۡ وَرَآءَ ظُهُورِكُمۡۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمۡ شُفَعَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُمۡ أَنَّهُمۡ فِيكُمۡ شُرَكَٰٓؤُاْۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيۡنَكُمۡ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ ٩٤ [الأنعام: ٩۳-٩۴].

«(اى پیامبر!) اگر حال ستمگران را ببینى، (میدانى که چه وضع نابهنجارى دارند، مخصوصا) زمانى که در شداید مرگ فرو رفته‏اند و فرشتگان مرگ دست‌هاى خود را (بسوى آنان) دراز کرده‏اند (و بر بناگوششان صورتى و بر پشتشان تازیانه مى‏زنند و به آن‌ها مى‏گویند:) اگر مى‏توانید خود را از این عذاب خوارکننده و ذلت بار برهانید. این عذاب بخاطر آن است که به خدا دروغ نسبت مى‏دادید و از پذیرش آیات او سرپیچى مى‏کردید. (و در روز قیامت خداوند، بمردم مى‏فرماید: اکنون) شما تک و تنها (بدور از خویشان و یاران و مال دنیا) سوى ما برگشته‏اید همانگونه که روز نخست شما را آفریدیم. هر چه به شما داده بودیم همه را گذاشتید (و دست خالى به اینجا آمدید) و کسانى را که خیال مى‏کردید براى شما سفارش (و پارتى بازى) مى‏کنند امروز نخواهید دید. پیوند شما با آنان قطع شده است. (روابط خویشى و دوستى و پدرى و فرزندى و فرمانبرى و فرماندهى، کلا از بین رفته) و تمام پندارها و تکیه گاهها و چیزهائیکه گمان مى‏بردید (که کارى از آن‌ها ساخته است) از (دید) شما گم و ناپدید گشته است».

در آیه ۱۰۱ سوره توبه، مى‏فرماید:

﴿سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ [التوبة: ۱۰۱].

«آنان را (در همین دنیا) دو بار شکنجه مى‏دهیم و سپس روانه عذاب بزرگى مى‏گردند (در دوزخ گرفتار مى‏شوند)».

در آیه ۲٧ سوره ابراهیم، مى‏فرماید:

﴿يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّٰلِمِينَۚ وَيَفۡعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ٢٧ [ابراهیم: ۲٧].

«خداوند، مؤمنان را بخاطر گفتار استوار (و عقیده پایدارشان) هم در این جهان (در برابر ظواهر فریبنده دنیا و بهم و هراس مشکلات مادى محفوظ نگاه مى‏دارد) و هم در جهان آخرت (ایشان را در نعمت‌هاى فراوان و عطایاى بى پایان و جاودان خود) ماندگار مى‏سازد، ولى کافران را (در دنیا و آخرت) گمراه و سرگشته مى‏سازد و خداوند هر چه بخواهد، انجام مى‏دهد».

۱- رسول اکرمص نیز درباره عذاب قبر، سخن گفته و از آن خبر داده‌است، از جمله مى‏فرماید: «وقتى انسان را در لحد مى‏گذارند و دوستانش بر مى‏گردند، او صداى برگشتن پاهاى آن‌ها را مى‏شنود، بعد دو فرشته نزد او مى‏آیند، او را مى‏نشانند و از او درباره حضرت محمدص سوال مى‏کنند و مى‏گویند: تو در باره این مرد چه مى‏دانى؟ اگر آن شخص، مؤمن باشد، مى‏گوید: گواهى مى‏دهم که او بنده و فرستاده خداست، بعد آن‌ها مسکن او را در دوزخ به او نشان مى‏دهند و مى‏گویند: این منزل تو در دوزخ بود، اما اکنون خداوند بجاى آن، منزلى دیگر در بهشت براى تو تدارک دیده است، اینگونه وى هر دو منزل خود را مى‏بیند. ولى اگر آن شخص، منافق یا کافر باشد، در پاسخ این سوال فرشتگان مى‏گوید: من او را نمى‏شناسم، آنچه که دیگران در مورد او گفته‏اند من هم مى‏گویم.

فرشته‏ها مى‏گویند: نه تو او را مى‏شناسى و نه از او پیروى کرده‏اى، بدین جهت او را با چکش‏هاى آهنى مورد ضرب و جرح قرار مى‏دهند، آن بیچاره آنقدر آه و ناله مى‏کند که سواى جن و انس، همه موجودات دیگر صداى ناله و شیونش را مى‏شنوند».

در حدیثى دیگر، آنحضرتص مى‏فرماید: «إذَا مَاتَ أَحَدُكُمْ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ غُدْوَةً وَعَشِيَّةً، إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ يُقَالُ هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى يَبْعَثَك اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» (بخارى).

«پس از مرگ انسان، فرشتگان صبح و شب جایگاهش را به او نشان مى‏دهند، و اگر دوزخى باشد، جایگاهش را در دوزخ مى‏بیند، یعنى هر روز، در قبر جایگاه همیشگى‏اش را در قیامت، به او نشان مى‏دهند و این عمل، تا روزى که خداوند دوباره مردگان را براى حساب و کتاب زنده مى‏کند، بطور مستمر تکرار مى‏شود».

و در حدیثى دیگر مى‏فرماید: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ» «پروردگارا! من از عذاب قبر و عذاب دوزخ و فتنه مرگ و زندگى و فتنه دجال، به تو پناه مى‏برم».

روزى رسول اکرمص از کنار دو قبر مى‏گذشت، فرمود: «صاحبان این دو قبر در عذاب هستند، البته در مورد کارى که اجتناب از آن، مشکل نبوده است، بعد فرمود: یکى از آن‌ها سخن چین بوده و دیگرى هنگام ادرار کردن مراعات نمى‏کرده (ترشحات ادرار بر روى لباسش مى‏ریخته است)».

۲- میلیون‌ها نفر از علماء و دانشمندان بر جسته اسلام و مؤمنان و نیکان امت محمدص و امت‏هاى گذشته، معتقد به عذاب قبر و نعمت‌هاى آن بوده و هستند.