دلایل نقلى:

۱- در آیه ۱۶۶ سوره نساء، خدا و فرشتگانش در مورد بعثت حضرت محمدص گواهى داده‏اند.

﴿لَّٰكِنِ ٱللَّهُ يَشۡهَدُ بِمَآ أَنزَلَ إِلَيۡكَۖ أَنزَلَهُۥ بِعِلۡمِهِۦۖ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَشۡهَدُونَ [النساء: ۱۶۶].

«خدا، به آنچه که بر تو نازل شده (قرآن) گواهى مى‏دهد، این خداست که آن را با دانش خویش نازل کرده است، و فرشتگان (نیز) گواهى مى‏دهند، (و صحت نبوت تو را تصدیق مى‏کنند)».

۲- خداوند، در آیه ۱٧۰ سوره نساء درباره نبوت و رسالت جهانى و فراگیر ایشان و وجوب اطاعت و محبت‏وى و خاتم‏النبین بودن آنحضرتص مى‏فرماید:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلرَّسُولُ بِٱلۡحَقِّ مِن رَّبِّكُمۡ فَ‍َٔامِنُواْ خَيۡرٗا لَّكُمۡ [النساء: ۱٧۰].

«اى مردم! پیامبر (محمد)، از جانب خدا بسوى شما آمده و دین حق را برایتان آورده است، پس (به رسالت او) ایمان بیاورید (و فرصت را غنیمت بشمارید) این کار، به سود شماست».

در آیه ۱٩ سوره مائده مى‏فرماید:

﴿يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ كَثِيرٗا مِّمَّا كُنتُمۡ تُخۡفُونَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَعۡفُواْ عَن كَثِيرٖۚ قَدۡ جَآءَكُم مِّنَ ٱللَّهِ نُورٞ وَكِتَٰبٞ مُّبِينٞ ١٥ [المائدة: ۱٩].

«اى اهل کتاب! پیغمبر ما (محمد) بسوى شما آمده است و بدنبال انقطاع مدت زمانى که میان پیامبران بوده است، (حقایق را بار دیگر) بیان مى‏کند، تا اینکه (در روز رستاخیز) نگویند مژده دهنده و بیم دهنده‏اى (از پیغمبران) به سوى ما نیامده است (که فرمان خدا را به ما برساند، هم اینکه پیغمبر) مژده دهنده و بیم دهنده‏اى بسوى شما آمده است».

در آیه ۱۰٧ سوره انبیاء مى‏فرماید:

﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ ١٠٧ [الأنبیاء: ۱۰٧].

«(اى پیامبر!) ما تو را بعنوان رحمت، براى جهانیان فرستاده‏ایم».

و در آیه ۲ سوره جمعه مى‏فرماید:

﴿هُوَ ٱلَّذِي بَعَثَ فِي ٱلۡأُمِّيِّ‍ۧنَ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمۡ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلُ لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ٢ [الجمعة: ۲].

«خدایى که از میان افراد بیسواد، پیامبرى مبعوث کرد و به سویشان گسیل داشت، تا آیات خدا را براى ایشان بخواند و آنانرا پاک بگرداند، او به ایشان کتاب (قرآن) و شریعت (خدا) را مى‏آموزد، (در حالى که) آنان پیش از آن تاریخ، واقعا در گمراهى آشکار بسر مى‏بردند».

در آیه ۲٩ سوره فتح، مى‏فرماید: ﴿مُّحَمَّدٞ رَّسُولُ ٱللَّهِ [الفتح: ۲٩]. «محمد رسول خداست».

در آیه ۱ سوره فرقان، مى‏فرماید:

﴿تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا ١ [الفرقان: ۱].

«بسیار با برکت است آن خدایى که فرقان (جدا کننده حق از باطل) را بر بنده خود (محمد) نازل کرده است، تا اینکه جهانیان را (بدان) بیم دهد، (و آن را بگوش آن‌ها برساند)».

در آیه ۴۰ سوره احزاب، مى‏فرماید:

﴿مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ [الأحزاب: ۴۰].

«محمد پدر (نبى) هیچیک از مردان شما نبوده، بلکه فرستاده خدا و آخرین پیامبران است».

در آیه ۱ سوره قمر، مى‏فرماید:

﴿ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ ١ [القمر: ۱].

«قیامت فرا رسید و ماه دو نیم گردید».

و در آیه ۱ کوثر، مى‏فرماید:

﴿إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ١ [الکوثر: ۱].

«همانا ما به تو کوثر داده‏ایم».

در آیه ۵ سوره والضحى، مى‏فرماید:

﴿وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ٥ [الضحی: ۵].

«خداوند در آینده نزدیک به تو پیروزى و نعمت و قدرت) عطا خواهد کرد. و تو خشنود خواهى شد».

در آیه ٧٩ سوره اسراء، مى‏فرماید:

﴿عَسَىٰٓ أَن يَبۡعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامٗا مَّحۡمُودٗا [الإسراء: ٧٩].

«به زودى خداوند، تو را به مقام محمود (مکان بر جسته‏اى در دنیا و آخرت) مى‏رساند».

در آیه ۵٩ سوره نساء مى‏فرماید:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ [النساء: ۵٩].

«اى کسانى که ایمان آورده‏اید! از خدا و پیامبر (محمد) اطاعت کنید».

در آیه ۲۴ سوره توبه، مى‏فرماید:

﴿قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦ [التوبة: ۲۴].

«(اى پیامبر!) بگو، اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و قوم و قبیله شما و اموالى که بدست آورده‏اید و تجارتى که از بى‏ رونقى آن مى‏ترسید، و منازلى که مورد علاقه شماست، این‌ها در نظرتان از خدا و پیغمبرش و جهاد در راه او محبوب‌تر باشد، در انتظار باشید که خداوند کارش را مى‏کند (عذاب خودش را براى شما فرو مى‏فرستد)».

در آیه ۱۱۰ سوره آل عمران، مى‏فرماید:

﴿كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ [آل‌عمران: ۱۱۰].

«شما (اى پیروان محمد) بهترین امتى هستید که براى هدایت مردم، آفریده شده‏اید».

در آیه ۱۴۳ سوره بقره، مى‏فرماید:

﴿وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَٰكُمۡ أُمَّةٗ وَسَطٗا لِّتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَيَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَيۡكُمۡ شَهِيدٗا [البقرة: ۱۴۳].

«بى‏گمان شما را ملت میانه روى کرده‏ایم (افراط و تفریط نمى‏کنید) تا شما گواه مردم باشید، و رسول خدا (محمد) گواه شما باشد».

در آیه ۳۱ سوره آل عمران، مى‏فرماید:

﴿قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡ [آل‌عمران: ۳۱].

«اى پیامبر! بگو اگر خدا را دوست دارید، از من پیروى کنید، تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد».

۳- رسول اکرمص خود درباره نبوت خویش سخن گفته که او خاتم پیامبران است و رسالتش جهانى و فراگیر مى‏باشد و اطاعت از آنحضرتص ضرورى است.

در بخارى و مسلم، مى‏فرماید: «أَنَا النَّبِىُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ» «من پیامبر خدا هستم، این ادعا، دروغ نیست، و من فرزند عبدالمطلب هستم».

در حدیثى دیگر که بخارى و دیگران نقل کرده‏اند، مى‏فرماید: «إِنِّىْ عَبْدُاللّهِ وَخَاتَمُ النَّبِيِّيْنَ وَإنَّ آدمَ ...» «زمانى که آدم میان آب و گل قرار داشته، من رسول خدا، و خاتم پیامبران بوده‏ام».

روایت دیگر که بخارى و مسلم، آن را نقل کرده‏اند، مى‏فرماید: مثال من در مقایسه با پیامبران گذشته، مانند این است که شخصى خانه‏اى زیبا ساخته باشد که تمام کارهاى ساختمانى آن به پایان رسیده باشد، و فقط جاى یک خشت خالى مانده باشد، مردم، اطراف آن دور بزنند و از دیدن آن وضعیت شگفت زده شوند و بگویند: چرا جاى این یک خشت خالى است؟ چرا این خشت سرجایش، گذاشته نشده‏است؟ من همان آخرین خشت ساختمان هستم که خاتم پیامبران نیز مى‏باشم.

در حدیثى دیگر که بخارى و دیگران نقل کرده‏اند، مى‏فرماید: «لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» «سوگند به خدا! هیچکدام از شما حقیقتا مؤمن نخواهد شد تا من (پیامبر) نزد او محبوب‌تر از پدر، فرزند، و تمام مردم، نباشم» در حدیثى دیگر مى‏فرماید: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ أبَى، قَالُوا: وَمَنْ أَبَى يا رَسُولَ اللّهِ؟ قالَ: مَنْ عَصانِىْ فَقَدْ أَبَى» «فقط شخص منکر، وارد بهشت نمى‏شود، پرسیدند، منکر چه کسى است؟ فرمود: کسى که از دستورات من سرپیچى کند، او منکر است».

در حدیثى دیگر مى‏فرماید: «إِنَّ الرِّسَالَةَ وَالنُّبُوَّةَ قَدِ انْقَطَعَتْ فَلاَ رَسُولَ بَعْدِى وَلاَ نَبِىَّ» «همانا رسالت و نبوت، منقطع شده است، بعد از من هیچ رسول یا پیامبر صاحب کتابى، نخواهد آمد».

در حدیثى که مسلم و ترمذى، آن را نقل کرده‏اند، مى‏فرماید: «فُضِّلْتُ عَلَى الأَنْبِيَاءِ بِسِتٍّ: أُعْطِيتُ جَوَامِعَ الْكَلِمِ، وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ، وَأُحِلَّتْ لِىَ الْغَنَائِمُ، وَجُعِلَتْ لِىَ الأَرْضُ طَهُورًا وَمَسْجِدًا، وَأُرْسِلْتُ إِلَى الْخَلْقِ كَافَّةً، وَخُتِمَ بِىَ النَّبِيُّونَ» «حضرتص فرمودند: در شش امتیاز، بر سایر انبیاء برترى دارم، کلمات کوتاه و پر معنى بمن عطا شده است. با مرعوب شدن دشمنان، یارى شده‏ام، مال غنیمت برایم حلال شده است، زمین براى من مسجد و مایه طهارت مى‏باشد. رسالت من فراگیر و براى تمام مردم جهان است. و سلسله پیامبران بوسیله من به پایان رسیده است».

در حدیثى دیگر در بخارى مى‏فرماید: هرکس از من اطاعت کند، از خدا اطاعت کرده است، و هرکس از من نافرمانى کند، خدا را نافرمانى کرده است، و هرکس از حاکم من نافرمانى کند، از من نافرمانى کرده است.

در دارقطنى حدیثى که به لحاظ سند، حسن است، مى‏فرماید: تا من وارد بهشت نشوم، بهشت براى سایر پیامبران حرام است، و تا امت من وارد بهشت نشوند، بهشت براى سایر امت‏ها نیز حرام مى‏باشد.

در حدیثى که ترمذى، ابن ماجه و احمد، نقل کرده‏اند، مى‏فرماید: روز قیامت، من پیشوا و خطیب پیامبران خواهم بود، شفاعت مى‏کنم و (براى این نعمتى که خدا به من ارزانى داشته) فخر و مباهاتى بر دیگران نخواهم کرد.

در حدیثى که مسلم روایت کرده، مى‏فرماید: روز قیامت، من سالار فرزندان آدم خواهم بود، و اولین کسى مى‏باشم که قبرش شکافته مى‏شود. همچنین اولین شفاعت کننده‏اى خواهم بود که شفاعتش پذیرفته مى‏شود.

۴- تورات و انجیل، درباره رسالت و نبوت رسول اکرمص سخن گفته‏اند و حضرت موسى و عیسى هرکدام جدا گانه، بعثت آنحضرتص را بمردم مژده داده‏اند.

قرآن کریم در مقام حکایت و نقل قول از حضرت عیسى÷ در آیه ۶ سوره صف، مى‏فرماید:

﴿وَإِذۡ قَالَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُم مُّصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيَّ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَمُبَشِّرَۢا بِرَسُولٖ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِي ٱسۡمُهُۥٓ أَحۡمَدُ [الصف: ۶].

«(خاطر نشان ساز، زمانى را که) عیسى پسر مریم گفت: اى بنى‏اسرائیل! من فرستاده خدا به سوى شمایم و توراتى را که پیش از من آمده است، تصدیق مى‏کنم و شما را به پیامبرى که بعد از من خواهد آمد و نام او احمد است، مژده مى‏دهم».

خداوند در آیه ۱۵٧ سوره اعراف مى‏فرماید:

﴿ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَ [الأعراف: ۱۵٧].

«(رحمت خود را اختصاص مى‏دهیم به) کسانى که پیروى کنند از پیامبرى (که خواندن و نوشتن نمى‏داند) و ذکرش در تورات و انجیل آمده، او آنان را به کار نیک دستورمى‏دهد، و از کار زشت باز مى‏دارد، پاکیزه‏ها را برایشان حلال مى‏کند و ناپاکی‌ها را براى آن‌ها حرام مى‏سازد».

در تورات چنین آمده است: (خداوند به موسى گفت) در آینده نزدیک، پیامبرى مانند تو از میان برادران آنها، مبعوث خواهم کرد و سخنانم را بر زبان او جارى خواهم ساخت.

هرچه به او امر کنم، همان‌ها را خواهد گفت هرکس از سخنان او که در واقع سخنان من مى‏باشند، اطاعت نکند، از او انتقام خواهم گرفت.

این بشارت تورات، حکایت از صحت نبوت پیامبر اکرمص دارد که اطاعت از او را لازم و ضرورى مى‏داند، این بیانیه تورات، دلیل بسیار محکمى علیه یهود است، هرچند که آنان این بشارت را تاویل یا انکار کنند، این گفته تورات «اقم لهم نبيا» بدون تردید شاهد زنده و گویاى رسالت پیامبر اکرمص مى‏باشد، مخاطب، در این آیه تورات، حضرت موسى÷ است و چون حضرت موسى پیامبر و رسول خداست، هرکس که مانند او باشد، او نیز پیامبر و رسول خدا، خواهد بود.

این جمله تورات «من بين إخوتهم» به صراحت اشاره به پیامبر اکرمص دارد، و این آیه تورات «اجعل كلامى فى فيه» سواى پیامبر اکرمص، بر کسى دیگر قابل اطلاق نیست، زیرا اوست که کلام خدا را تلاوت و حفظ مى‏کند، و آن، قرآن کریم است، این گفته تورات «يكلمهم بكل شى» گواه این مدعاست، زیرا رسول اکرمص پیرامون غیب (حوادث گذشته و آینده) سخنانى فرموده‏اند که هیچ پیامبر دیگر در مورد آن‌ها سخن نگفته است.

در تورات چنین آمده است: اى پیامبر! همانا ما ترا بعنوان بشیر و نذیر «مژده دهنده و ترساننده» فرستاده‏ایم، تو بنده و رسول من هستى، تو محافظ و مراقب بیسوادان و درس نخواندگانى، من تو را متوکل (کسى که به خدا اعتماد کند) نام نهاده‏ام، تو خشین و تند خو نیستى و در بازارها سر و صدا راه نمى‏اندازى، بدى را با بدى پاسخ نمى‏دهى بلکه آن را مى‏بخشى و از آن در مى‏گذرى، تا زمانى که ملت گمراه را هدایت نکنى و آن‌ها به یگانگى خدا شهادت ندهند، خداوند تو را از میان بر نمى‏دارد، و (نیز) خداوند بوسیله تو چشم‌هاى نابینا را روشن مى‏کند و گوش‏هاى کر را شنوا مى‏سازد و دل‏هاى بسته را باز مى‏کند.

و نیز در تورات آمده است: «هم أغارونى بغير اللّه واغضبونى بمعبوداتهم الباطلة وأنا أغيرهم بغير شعب وبشعب جاهل أغضبهم» «آنان بوسیله عبادت غیر خدا، احساسات مرا تحریک کردند و با معبودهاى باطل خود، مرا به خشم آوردند، من با غیرت‏ترین آن‌ها هستم و آن‌ها را بوسیله گروهى نادان به خشم در مى‏آورم».

و بدون اینکه توده مردم پشت سر من باشند، بوسیله عده‏اى جاهل مى‏توانم آنهارا مورد خشم خود قرار دهم.

این جمله «وشعب جاهل» به صراحت، اشاره به توده مردم عرب دارد، زیرا آن‌ها قبل از بعثت رسول اکرمص جاهل بودند، و یهودیان، آن‌ها را بیسواد یا امى صدا مى‏زدند، همانطور که در تورات آمده است:

«فلا يزول القضيب من يهوذا والـمدبر من فخذه حتى يجى‏ء الذى له الكل وإياه تنظر الأمم». آن فرد، چه کسى بود که امتها منتظر آمدنش بودند؟ باید گفت غیر از پیامبر اکرمص نمى‏توانست کسى دیگر باشد، بویژه که یهودیان (بنا به اعتراف خود) بیش از دیگران منتظر آمدنش بودند، اما پس از بعثت رسول اکرمص یهودیان بعلت حسادتى که داشتند، به آنحضرتص ایمان نیاوردند و از او اطاعت نکردند (زیرا رسول اکرمص) از قوم بنى اسرائیل نبود).

قرآن در آیه ۸٩ سوره بقره مى‏فرماید:

﴿وَكَانُواْ مِن قَبۡلُ يَسۡتَفۡتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِۦۚ فَلَعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ [البقرة: ۸٩].

«یهودیان قبل از بعثت رسول اکرمص مى‏گفتند که خدا ما را با فرستادن آخرین پیامبر (محمد) یارى خواهد کرد، اما وقتى دیدند که او از میان بنى اسرائیل مبعوث نشد، کتابش را نپذیرفتند و منکر او شدند، لعنت خدا بر کافران باد».

در انجیل نیز بشارت‏هایى پیرامون بعثت رسول اکرمص آمده است.

۱- در همین روزها یوحناى معمدان نزد یهود آمد و درباره بعثت پیامبرى به مردم بشارت داد و گفت: توبه کنید، بى‌گمان ملکوت آسمان‌ها نزدیک شده است، جمله «قد اقترب ملكوت السماوات». اشاره به رسول اکرمص و نزدیک شدن بعثت اوست، زیرا ایشان آمد و براساس قوانین آسمانى، قضاوت کرد.

۲- انجیل در مثالى دیگر، چنین مى‏گوید: ملکوت آسمان‌ها شبیه یک دانه ارزن است که کسى آن را برداشته و در مزرعه خود کاشته باشد، این دانه، کوچک‌تر از تمام بذرهاست، اما وقتى که رشد کند، بصورت مزرعه و بوستان بزرگى در خواهد آمد، این عبارت انجیل را، عینا قرآن نقل کرده و فرموده است:

﴿وَمَثَلُهُمۡ فِي ٱلۡإِنجِيلِ كَزَرۡعٍ أَخۡرَجَ شَطۡ‍َٔهُۥ فَ‍َٔازَرَهُۥ فَٱسۡتَغۡلَظَ فَٱسۡتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعۡجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلۡكُفَّارَ [الفتح: ۲٩].

«وصف حال آن‌ها در انجیل آمده است، مثل حالشان مانند دانه‏اى است که چون نخست سر از خاک بر آرد، شاخه‏اى نازک وضعیف باشد، پس از آن، قوت یابد تا آنکه قوى گردد و بر ساقه خود، راست و محکم بایستید، که دهقانان از تماشاى آن حیران بمانند».

منظور از این مثال که در انجیل آمده، محمدص و یاران او هستند.

۳- انجیل در جاى دیگر، چنین مى‏گوید: «أنطلق لأنى إن لم أنطلق لم‏ياتكم (البار قليط) فأما إن انطلقت أرسلته إليكم فإذا جاء ذاك يوبح العالم على خطيئة». «من باید (بار قلیط یعنى ستوده شده که مترادف با محمد و احمد است) بروم، اگر چنین نکنم، بارقلیط (محمد) نزد شما نمى‏آید، ولى اگر بروم او را مى‏فرستم، هرگاه او بیاید».

دنیا را در برابر خطاهایش مجازات خواهد کرد، آیا این جمله انجیل، بشارت روشنى درباره رسول اکرمص نیست؟

بارقلیط (فرو فرستاده شده) اگر محمد نباشد، پس چه کسى است؟ سواى محمد چه کسى دنیا را در برابر خطاهایش تنبیه کرده است؟!.

آرى! زمانى که مردم دنیا در دریاى متلاطم فتنه و فساد شناور بودند، محمدص به پیامبرى مبعوث شد، در آن زمان، بت‏پرستى سراسر دنیا را فراگرفته و طناب‌هاى خیمه خویش را همه جا، محکم نصب کرده بود، و حتى در جوامع اهل کتاب هم ریشه دوانیده بود.

بنابراین، چه کسى غیر از محمدص پس از رفتن عیسى÷ به آسمان‌ها، مردم را به سوى خدا دعوت کرد؟