دلایل نقلى:

۱- خداوند در آیه ۳۶ سوره نحل، از وجود پیامبران و بعثت و رسالت آنان سخن گفته و فرموده است:

﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ [النحل: ۳۶].

«براى هر امتى، پیامبرى فرستادیم و به آنان گفتیم که خدا را بندگى کنند و از بندگى شیطان دورى گزینند».

و در آیه ٧۵ سوره حج مى‏فرماید:

﴿ٱللَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ ٧٥ [الحج: ٧۵].

«خداوند از میان فرشتگان و انسان‌ها، رسولانى (مأمورانى) برمى‏گزیند و به‌سوى مردم مى‏فرستد. همانا خداوند شنوا و بینا است».

و در آیات ۱۶۳-۱۶۵ سوره نساء مى‏فرماید:

﴿إِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ كَمَآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَٰرُونَ وَسُلَيۡمَٰنَۚ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا ١٦٣ وَرُسُلٗا قَدۡ قَصَصۡنَٰهُمۡ عَلَيۡكَ مِن قَبۡلُ وَرُسُلٗا لَّمۡ نَقۡصُصۡهُمۡ عَلَيۡكَۚ وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكۡلِيمٗا ١٦٤ رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا ١٦٥ [النساء: ۱۶۳-۱۶۵].

«ما به تو (اى پیامبر: قرآن و شریعت را) وحى کردیم. همانگونه که پیش از تو به نوح و پیامبران بعد از وى، وحى کردیم و (همانگونه که) به ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و نوادگانش (که بعضى از آن‌ها پیامبر بودند) و عیسى، ایوب، یونس، هارون و سلیمان وحى فرستادیم و به حضرت داوود صحیفه زبور را دادیم. این‌ها رسولانى هستند که شرح قصه‏هاى آن‌ها را در گذشته، براى تو بیان کردیم. و پیامبران دیگرى نیز وجود داشتند که حکایت آن‌ها را بیان نکردیم».

(و شیوه وحى به موسى این بود که) خداوند حقیقتا (از پشت پرده بدون واسطه) با موسى سخن گفت. ما پیامبران را فرستادیم تا (مؤمنان را به ثواب بشارت دهند) و (کافران را به عقاب) بیم دهنده باشند. و بعد از آمدن پیامبران، حجت و دلیلى بر خدا براى مردمان باقى نماند (و نگویند که اگر پیامبرى به سوى ما مى‏فرستادى، ایمان مى‏آوردیم) و خدا چیره حکیم است (کارهایش از روى قدرت و حکمت انجام مى‏پذرد)».

در آیه ۲۵ سوره حدید مى‏فرماید: ﴿لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلۡقِسۡطِ [الأنبیاء: ۸۳].

«ما پیامبران خود را همراه با دلایل روشن (به میان مردم) فرستادیم و با آنان کتاب‌هاى (آسمانى و قوانین) و موازین (شناسایى حق و عدالت را) نازل کردیم تا مردم (مطابق آن) با عدالت رفتار کنند».

در آیه ۸۳ سوره انبیاء مى‏فرماید:

﴿وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ٨٣ [الأنبیاء: ۸۳].

«(اى پیامبر!) ایوب را یاد کن. زمانى که (بیمارى او را از پاى در آورده بود و در آن وقت) پروردگار خود را به فریاد خواند (و عاجزانه گفت: پروردگارا!) بیمارى بمن روى آورده است (با ضرر جانى مواجهه شده‏ام) و تو مهربانتر از همه مهربانان هستى (به این بنده ضعیف رحم کن)».

در آیه ۲۰ فرقان مى‏فرماید: ﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِ [الفرقان: ۲۰].

«ما هیچیک از پیامبران را پیش از تو نفرستادیم مگر اینکه (همه آنان از جنس بشر بودند) غذا مى‏خوردند و در بازارها (براى تهیه نیازمندی‌هاى خود) راه مى‏رفتند».

در آیات ٧-۸ سوره احزاب مى‏فرماید:

﴿وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٧ لِّيَسۡ‍َٔلَ ٱلصَّٰدِقِينَ عَن صِدۡقِهِمۡۚ وَأَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمٗا ٨ [الأحزاب: ٧-۸].

«(بیاد آر) هنگامى را که از پیامبران پیمان گرفتیم و همچنین از تو و نوح و ابراهیم و موسى و عیسى پسر مریم، (آرى) از آنان پیمان محکم و استوارى گرفتیم (که در اداى مسئولیت تبلیغ رسالت، دعوت مردم به خداشناسى و یکتاپرستى، کوتاهى نکنند) (هدف این است که خداوند) از راستکردارى افراد راستگو پرسش کند و (پاداش آنان را بدهد) و خداوند عذاب دردناک براى کافران مهیا ساخته است».

۲- رسول اکرمص درباره خود و سایر پیامبران، خبر داده‌است، حدیثى در بخارى و مسلم در این باره مى‏گوید: «مَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ نَبِىٍّ إِلاَّ أَنْذَرَ قَوْمَهُ الأَعْوَرَ الْكَذَّابَ، الْمَسِيْحَ الدَّجَّالَ» «خداوند، هیچ پیامبرى نفرستاده مگر اینکه آن پیامبر، قومش را از دجال (کژ چشم و دروغگو) برحذر داشته است».

حدیثى دیگر در صحیحین با تعبیرى متفاوت چنین مى‏فرماید: «لاَ تُخَيِّرُوا بَيْنَ الأَنْبِيَاءِ» «بین پیامبران تفاوتى قایل نباشید (یکى را از دیگرى برتر ندانید)».

رسول اکرمص در پاسخ به سوال ابوذر درباره تعداد پیامبران خدا، فرمود: «مأة وعشرون ألفا والـمرسلون منهم ثلاثماة وثلاثة عشر» (ابن حبان فى صحیحه). آنحضرتص فرمودند: بنا به‏ روایتى تعداد پیامبران ۱۲۰ هزار نفر است و پیامبرانى که صاحب کتاب (یعنى رسول) بوده‏اند، تعدادشان ۱۱۳ نفر مى‏باشد. حدیث دیگرى را بیهقى و احمد چنین روایت کرده‏اند: «وَالَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ، لَوْ أَنَّ مُوسَى كَانَ حَيًّا مَا وَسِعَهُ إِلاَ أَنْ يَتَّبِعَنِى» «بخدا سوگند! اگر حضرت موسى زنده بود، چاره‏اى نداشت جز اینکه از من تبعیت کند». همچنین در مورد حضرت یونس فرمود: «ماكانَ لِعَبْدٍ أَنْ‏ يَقُولَ إِنِّى خَيْرٌ مِنْ يُونُس بن مَتى» «هیچ بنده‏اى نمى‏تواند بگوید که من از یونس بن متى بهتر هستم».

علاوه بر این، رسول اکرمص ار حوادث شب اسراء (معراج) و تجمع انبیاء در مسجد الأقصى و امامت نماز براى آنها، خبر داده است، همچنین از ملاقات خود با یحیى، عیسى، یوسف، ادریس، هارون، موسى و ابراهیم که در شب معراج و در آسمان‌ها صورت گرفته، سخن گفته است.

و نیز درباره حضرت داود÷ فرمودند: «وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ دَاوُد كَانَ يَأْكُلُ مِنْ عَمَلِ يَدِهِ» «پیامبر خدا داوود از دسترنج خود استفاده مى‏کرده است».

۳- میلیون‌ها انسان اعم از مسلمان و اهل کتاب و یهودى و نصارا، همه به وجود پیامبران خدا ایمان دارند، و رسالت آن‌ها را مى‏پذیرند و به کمال و نبوغ آن‌ها معترفند و یقین دارند که آن‌ها برگزیدگان خدا هستند.