دلایل عقلى:

۱- قرآن حاوى علوم مختلف و گوناگون است، حال آنکه رسول خداص که قرآن بر وى نازل شده فردى امى و بیسواد بوده است و مطلقا خواندن و نوشتن، یاد نداشته و حتى سابقه حضور در هیچ مکتب و نزد هیچ استادى نداشته است.

مى‏توان گفت قرآن در برگیرنده علوم زیر است:

۲- علوم طبیعى‏

۳- علوم تاریخى‏

۴- علوم تشریعى و متعلق به قوانین دینى‏

۵- علوم نظامى و سیاسى‏

وجود علوم یاد شده در قرآن، خود دلیل مستند و معتبرى است که قرآن کتاب وحى الهى است. زیرا عقل انسان، صدور این همه علم را از جانب یک فرد بی‌سواد و کسى که با خواندن و نوشتن ارتباطى نداشته، بعید و محال مى‏داند.

۱- خداوند که نازل کننده قرآن است، تمام جن‏ها و انسان‌ها را براى ارائه کتابى مانند آن (قرآن) و حتى آوردن یک سوره مانند آن، به مبارزه طلبیده است.

همانگونه که تمام دانشمندان و سخنوران عرب را به مبارزه طلبید. ولى باید گفت همه کسانى را که قرآن، دعوت به مبارزه کرد، ناتوان شدند و از آوردن حتى یک سوره مانند آن، عاجز ماندند.

در آیه ۸۸ سوره اسراء در این باره مى‏فرماید:

﴿قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٖ ظَهِيرٗا ٨٨ [الإسراء: ۸۸].

«اى پیامبر! بگو اگر همه انسان‌ها و جن‏ها متحد شوند که کتابى مانند این قرآن بیاورند، هرگز نمى‏توانند. هرچند که همه پشتیبان یکدیگر باشند».

این تحدى (دعوت به مبارزه) قرآن، از یکسو و ناتوان ماندن مخالفین از سوى دیگر، دلیل بسیار مستند و محکمى است که قرآن کلام خداست نه کلام بشر.

۲- قرآن، خیلى زیاد از اخبار غیب خبر داده‌است. و تا کنون بسیارى از آن حوادث، مطابق پیش‏بینى‏هاى قرآن، بدون کم و کاست، تحقق پیدا کرده است.

۳- اگر تورات و انجیل از جانب خدا بر موسى و عیسى نازل شده‏اند، و همه صحبت آن را قبول دارند، پس چه کسى مى‏تواند منکر نزول قرآن از سوى خدا شود؟ قرآن هم مانند سایر کتب گذشته از جانب خدا بر پیامبر اکرمص نازل شده است. عقل انسان هم نمى‏تواند منکر نزول آن شود بلکه بالعکس، نزول قرآن را حتمى و واجب مى‏داند.

۴- تمام پیش‏بینى‏هاى قرآن، بویژه اخبار غیبى‏اى که از وجود آن‌ها خبر داده، یک به یک تحقق پیدا کرده‏اند همانطور که احکام و قوانین آن نیز در بوته آزمایش قرار گرفته و رفتارى که باعث عزت و کرامت و شرف انسان مى‏شوند، در پرتوى احکام و قوانین آن، جنبه عینى به خود گرفته‏اند. دوران حکومت خلفاى راشدین، بهترین گواه این مدعاست.

بعد از این اسناد و مدارک زنده و جاودان، دال بر آن که قرآن، کلام خداست که آن را بر بهترین فرزند آدم فرستاده است، نیازى به دلیل دیگر وجود ندارد.