دلایل نقلى:

۱- گواهى دادن فرشتگان، علماء و دانشمندان و قبل از همه شهادت خود خداوند متعال است، در آیه ۱۸ سوره آل عمران مى‏فرماید: ﴿شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَأُوْلُواْ ٱلۡعِلۡمِ قَآئِمَۢا بِٱلۡقِسۡطِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ١٨ [آل‌عمران: ۱۸]. «خداوند به یکتایى خود گواهى مى‏دهد که جز ذات او خدایى نیست، و فرشتگان و دانشمندان و علماى با انصاف نیز گواهى مى‏دهند که او یگانه معبود بر حق و توانا و فرزانه است».

۲- خداوند، در قرآن کریم چندین جا درباره الوهیت خود سخن گفته است، در آیه ۲۵۵ سوره بقره مى‏فرماید:

﴿ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞ [البقرة: ۲۵۵]. «خدایى بجز اللّه وجود ندارد، او زنده و پایدار و نگهدارنده (جهان هستى) است، او را چرتى و خوابى فرا نمى‏گیرد (همواره بیدار است و سستى و رخوت، بدو راه ندارد)».

در آیه ۱۶۳ سوره بقره، چنین فرموده است: ﴿وَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ ١٦٣ [البقرة: ۱۶۳]. «خداوند شما، خداى یکتا و یگانه است، هیچ خدایى جز او که رحمان و رحیم است، وجود ندارد». در آیه ۱۴ سوره طه، خطاب به حضرت موسى÷ فرموده: ﴿إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي [طه: ۱۴]. «همانا من، اللّه هستم، معبودى سواى من وجود ندارد، پس (تنها) مرا عبادت کن».

در آیه ۱٩ سوره محمد، خطاب به پیامبر گرامى اسلامص مى‏فرماید: ﴿فَٱعۡلَمۡ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ [محمد: ۱٩]. «بدان که قطعا هیچ معبودى جز اللّه، وجود ندارد».

در آیات ۲۲ و ۲۳ سوره حشر، در این مورد مى‏فرماید:

﴿هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۖ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ ٢٢ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ [الحشر: ۲۲-۲۳]. «او خدایى است که غیر از او خدایى وجود ندارد، داناى پیدا و پنهان است، بخشنده و مهربان است (داراى رحمت عام در دنیا و خاص در آخرت مى‏باشد) او خدایى است که غیر از او خدایى وجود ندارد، او پادشاه و پاک است».

۳- تمام پیامبران درباره الوهیت خداوند سخن گفته و امت‏هاى خود را به پذیرفتن الوهیت او دعوت کرده‏اند، پیامبران در دعوت خود، تنها او را بعنوان معبود بر حق معرفى کرده‏اند، در آیه ۵٩ سوره اعراف، حضرت نوح÷ چنین گفته‏اند: ﴿يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓ [الأعراف: ۵٩]. «اى قوم من! خدا را عبادت کنید، (زیرا) جز او شما خدایى ندارید».

هیچ پیامبرى نیامده مگر مانند نوح، هود، صالح و شعیب این ندا را که ﴿يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓ [الأعراف: ۵٩]. سر نداده باشد، وقتى بنى اسرائیل از حضرت موسى÷، در خواست کردند که بتى را براى عبادت آنان معرفى کند، آن حضرت در پاسخ ایشان در آیه ۱۴۰ سوره اعراف، چنین فرمودند: ﴿أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ [الأعراف: ۱۴۰]. «آیا جز خدا (که آفریدگار همه کاینات است) معبود دیگرى براى شما جستجو کنم؟! حال آنکه او شما را بر جهانیان برترى داده‌است». در آیه ۸٧ سوره انبیا، حضرت یونس در خلال نیایش و تسبیح خود، چنین فرمود: ﴿أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ [الأنبیاء: ۸٧]. «پروردگارا! سواى تو معبودى وجود ندارد، تو پاک و منزه هستى، همانا من از ستمکاران بوده‏ام».

رسول گرامى اسلامص در تشهد نماز، چنین فرموده است: «أشْهَدُ أَنْ لَّا إِلَهَ إِلَّا اللّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ» «گواهى مى‏دهم که سواى او (اللّه) معبودى وجود ندارد، او یگانه و بى‌همتا است».