صفحه نخست توحید و الهیات غایة المرید شرح کتاب توحید
1.68 MB
706.33 KB
رده‌بندی دهدهی دیوئی
297/411/139
غایة المرید شرح کتاب توحید نام كتاب:
صالح بن عبدالعزیز آل الشیخ نويسنده:
اسحاق دبیری رحمه الله مترجم:
۳۴۹۵ تعداد دریافت: ۱۶۴۳۱ تعداد نمایش:
شنبه، ۱۶ خرداد (جوزا) ۱۳۸۸ تاریخ افزودن:
شنبه، ۲۸ بهمن (دلو) ۱۳۹۱ به روز رسانی:
۲۲۳ تعداد صفحات: ۱۷x۲۴ وزیری اندازه کتاب:
Persian زبان اصلی:
منبع:
ارسال به شبکه های اجتماعی
برچسب‌های این کتاب
کلیدواژه‌های این کتاب

غایة المرید شرح کتاب توحید
(شیخ صالح بن عبدالعزیز آل شیخ)
بیان مفهوم توحید و انواع آن و جزئیات باورهای یکتاپرستانه است. نویسنده در این کتاب کوشیده است تا مسلمانان را به بازاندیشی در باورهای توحیدی اسلام دعوت نماید. وی ضمن شرح و توصیف کامل توحید ربوبیت، توحید الوهیت و توحید اسماء و صفات، آیات قرآن و کلام ارزشمند نبوی را در شرح و تکمیل این مفاهیم بازگو می‌کند. در ادامه، به بیان مفهوم و انواع شرک و مصادیق آن پرداخته و اعتقادات و اعمالی را که باعث ترویج شرک در جامعه اسلامی می‌شوند، برمی‌شمارد. وی در خلال مباحث کتاب، درس‌های اخلاقی و اجتماعی‌ای را که از باورهای توحیدی به دست می‌آید، بیان می‌کند.

  • غایة المرید شرح کتاب توحید
    • مقدمه
    • باب (1): توحيد
    • باب (2): فضيلت توحيد و اينكه ساير گناهان را نابود مي‌گرداند
    • باب (3): موحد واقعي بدون حساب وارد بهشت خواهد شد
    • باب (4): هراس از شرك
    • باب (5): دعوت به شهادت لا إله إلا الله
    • باب (6): تفسير توحيد و مفهوم شهادت لا إله إلا الله
    • باب (7): استفاده از دست‌بند و آويز براي حصول شفا و دفع بلا، از امور شرك آميز است
    • باب (8): حكم دَم خواندن و گردن بند
    • باب (9): تبرك جستن به درخت و سنگ و غيره
    • باب (10): پيرامون ذبح كردن حيوان براي غير الله
    • باب (11): نبايد در مكاني كه براي غير الله نذر و قرباني شده است، براي الله قرباني كرد
    • باب (12): نذر كردن به نام غير الله شرك است
    • باب (13): كمك خواستن از غير الله شرك است
    • باب (14): كمك خواستن و به دعا طلبيدن غير الله شرك است
    • باب (15): در مورد اين ارشاد خداوند كه مي‌فرمايد: ﴿ أَيُشۡرِكُونَ مَا لَا يَخۡلُقُ شَيۡ‍ٔٗا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ ١٩١ وَلَا يَسۡتَطِيعُونَ لَهُمۡ نَصۡرٗا وَلَآ أَنفُسَهُمۡ يَنصُرُونَ ١٩٢﴾ [الاعراف: 191-192]
    • باب (16): در مورد اين ارشاد الله تعالي: ﴿حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمۡ قَالُواْ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمۡۖ قَالُواْ ٱلۡحَقَّۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ﴾ [سبأ: 23].
    • باب (17): در مورد شفاعت
    • باب (18): در مورد اين سخن پرودگار كه مي‌فرمايد: ﴿إِنَّكَ لَا تَهۡدِي مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ٥٦﴾ [القصص: 56]
    • باب (19): در مورد اينكه انگيزة كفر ورزيدن بني آدم و ترك نمودن دين الله، افراط در گرامي‌داشت بزرگان است
    • باب (20): سرزنش شديد كسيكه الله را نزد قبري،‌ پرستش بكند تا چه رسد به اينكه خود صاحب قبر را پرستش نمايد
    • باب (21): در مورد اينكه احترام و بزرگداشت بيش از حد قبور صالحين، آنها را به بت‌هايي كه به غير از الله پرستش مي‌شوند، تبديل مي‌سازد
    • باب (22): در مورد پاسداري رسول الله صلی الله علیه و سلم، از مرزهاي توحيد و مسدود كردن تمامي راه‏هاي منجر به شرك
    • باب (23): عده‌اي از اين امت، بتها را خواهند پرستيد
    • باب (24): آنچه در مورد سحر و جادو آمده است
    • باب (25): در مورد برخي از انواع سحر و جادو
    • باب (26): در مورد كهانت و استخدام جن و غيره
    • باب (27): در مورد احكام ابطال(باطل كردن) سحر
    • باب (28): در مورد فال بد زدن
    • باب (29): پيرامون احكام ستاره‌شناسي
    • باب (30): در مورد تاثير ستاره‏ها در بارندگي
    • باب (31): در مورد اين سخن الله كه مي‌فرمايد: ﴿وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَندَادٗا يُحِبُّونَهُمۡ كَحُبِّ ٱللَّهِ﴾ [البقرة: 165].
    • باب (32): ترس از الله
    • باب (34): انذار براي ترسيدن از الله و نااميدي از رحمتش
    • باب (35): صبر بر آنچه، خدا تقدير نموده است نيز از ايمان است
    • باب (36): بحث ريا و تظاهر
    • باب (37): انجام اعمال اخروي براي دست‏يابي به اهداف دنيوي نيز نوعي شرك است
    • باب (38): پيروي از پيشوايان و رهبران ديني و سياسي در حلال دانستن حرامها و حرام دانستن حلالهاي الهي، بمعني ربوبيت آنان است
    • باب (39): پيرامون ارشاد باريتعالي كه مي‌فرمايد: ﴿ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يَزۡعُمُونَ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوٓاْ إِلَى ٱلطَّٰغُوتِ وَقَدۡ أُمِرُوٓاْ أَن يَكۡفُرُواْ بِهِۦۖ وَيُ
    • باب (40): انكار يكي از اسماء و صفات الهي
    • باب (41): در مورد اين سخن پروردگار كه مي‌فرمايد: ﴿يَعۡرِفُونَ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ ثُمَّ يُنكِرُونَهَا وَأَكۡثَرُهُمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ ٨٣﴾ [النحل: 83].
    • باب (42): پيرامون اين فرمايش الله كه مي‌فرمايد: ﴿فَلَا تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ﴾ [البقرة: 22]
    • باب (43): در مورد عدم قناعت به سوگند به نام الله
    • باب (44): اگر كسي بگويد آنچه الله و تو بخواهي
    • باب (45): ناسزا گفتن به زمانه يعني ناسزا گفتن به الله
    • باب (46): نامگذاري
    • باب (47): رعايت احترام نامهاي الله و تغيير نام، بخاطر آن
    • باب (48): به شوخي گرفتن قرآن يا پيغمبر يا چيزي كه متعلق به الله باشد
    • باب (49): در مورد ارشاد باريتعالي كه مي‌فرمايد: ﴿وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنَّا مِنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ هَٰذَا لِي وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةٗ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّيٓ إِنَّ لِي عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ فَلَنُنَبِّ
    • باب (50): در مورد سخن پرودگار كه مي‌فرمايد: ﴿فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَٰلِحٗا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَاۚ فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ١٩٠﴾ [اعراف: 190].
    • باب (51): در مورد اين فرمايش الله: ﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَٰٓئِه﴾ [الاعراف: 180]
    • باب (52): ممنوعيت گفتن السلام علي الله
    • باب (53): در مورد گفتن «اللَّهم اغفِر لي إن شئت» بار الها! اگر خواستي، مرا ببخش
    • باب (54): نبايد، غلام و كنيز خود را با عبارت «عبدي وأمتي» (بنده من, كنيز من) صدا كرد
    • باب (55): كسيكه بواسطة نام الله چيزي مي‌خواهد بايد به او داد
    • باب (56): به نام الله فقط، بهشت را بايد خواست
    • باب (57): بحث كلمة «لو» (اگر)
    • باب (58): نهي از فحش دادن و ناسزا گفتن
    • باب (59): در مورد اين سخن الله سبحان الله تعالی كه مي‌فرمايد: ﴿يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ ظَنَّ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ مِن شَيۡءٖۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَمۡرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِۗ يُخۡفُونَ فِيٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبۡدُونَ
    • باب (60): حكم انكار تقدير الهي
    • باب (61): آنچه در مورد مجسمه سازان آمده است
    • باب (62): زياد سوگند خوردن
    • باب (63): عهد و پيمان الله و پيغمبرش
    • باب (64): سوگند خوردن به جاي الله
    • باب (65): نبايد الله را شفيع مخلوق قرار داد
    • باب (66): پاسداري رسول الله صلی الله علیه و سلم از مرزهاي توحيد و بستن راه‌هاي شك و ترديد
    • باب (67): تفسير اين ارشاد باريتعالي كه مي‌فرمايد: ﴿وَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ وَٱلۡأَرۡضُ جَمِيعٗا قَبۡضَتُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُ مَطۡوِيَّٰتُۢ بِيَمِينِهِۦۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٦٧﴾ [الزمر: 67].
    • مطلب پشت جلد
    • خواننده ی بزرگوار
در حال حاضر ملاحظه ای در مورد این کتاب وجود ندارد
  • این کتاب در دیگر زبان ها در حال حاضر موجود نیست.
نظر شما درباره این کتاب

نام شما :

لطفا نام، و یا نام مستعار خود را بنویسید حداقل یک کلمه برای نام خود وارد نمایید شما مجاز به استفاده از حداکثر ۶۰ حرف در نام خود می‌باشید

آدرس ایمیل :

ایمیل وارد شده با قالب صحیح ایمیل نیستلطفا ایمیل خود را اینجا وارد نمایید

امتیاز :

نظر خود را بنویسید :
 
لطفا متن توضیح خود را وارد کنید حداقل یک کلمه برای توضیح متن خود وارد نمایید شما مجاز به استفاده از حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر در هر نظر ازسالی خود می باشید.
لطفا کد امنیتی نمایش داده شده را در کادر مربوطه وارد کنید:
security
لطفا کد امنیتی نمایش داده شده را در کادر مربوطه وارد کنیدکد امنیتی فقط عدد است و حروف را شامل نمی‌شود
در صورت ناخوانا بودن روی تصویر و یا اینجا کلیک کنید





برای این کتاب نظری وارد نشده و یا هنوز به تایید مدیران سایت نرسیده است