صفحه نخست عقاید (کلام) درس های روزانه درس ۳۰: حدیث تکمیل سلسله انبیاء

درس ۳۰: حدیث تکمیل سلسله انبیاء

قول النبي ج: إِنَّ مَثَلِى وَمَثَلَ الأَنْبِيَاءِ كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بَيْتًا فَأَحْسَنَهُ وَأَجْمَلَهُ، إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ مِنْ زَاوِيَةٍ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَطُوفُونَ بِهِ وَيَعْجَبُونَ لَهُ، وَيَقُولُونَ هَلاَّ وُضِعَتْ هَذِهِ اللَّبِنَةُ قَالَ فَأَنَا اللَّبِنَةُ، وَأَنَا خَاتِمُ النَّبِيِّينَ. گفتۀ پیامبر ج: همانا صفت من و صفت پیامبران دیگر مانند صفت مردی است که خانه‌ی زیبائی را بنا کند مگر جای یک آجر را از گوشه خانه خالی گذارد، پس مردم شروع کنند بدور آن بچرخند و از زیبائی آن تعجب کنند و با خود بگویند: چرا همین خشت گذارده نشده پس من همان آجرم و خاتم پیامبرانم. (رواه البخاری)

شرح: قول النبی ج: «إِنَّ مَثَلِى وَمَثَلَ الأَنْبِيَاءِ» یعنی بهترین مثل که در مورد من و پیامبران پیشین زده می‌شود که تطبیق کامل بر ما داشته باشد، مثل مردی است که برای خود خانه‌ای بسیار زیبا و در نهایت محکمی بسازد که چشم مردم را به خود جلب کند، اما جای یک آجر را در یک گوشۀ خانه خالی گذارد که به اثر آن رخنه‌ای ایجاد شود و خانۀ را ناتمام نشان دهد سپس مردم شروع کنند به چرخیدن بدور آن خانه و از زیبائی و قشنگی آن تعجب کنند و با خود بگویند: چرا در این ساختمان زیبا و محکم همان آجر گذارده نشده است، سپس همان آجر گذارده شده و تمام شود و عیب از آن رفع گردد.

پیامبرج فرمود: من همان آجر گوشۀ خانه‌ام که به وسیله‌ام ساختمان نبوت کامل گردید و من خاتم پیامبرانم که خداوند رسالت انبیاء را به وسیلۀ من به پایان رسانید.

درود و رحمت فراوان بر روان پاکش به تعداد ستارگان آسمان باد.

راهنمائی‌هایی برای مربی:

۱- مربی محترم حدیث بالا را بخوان تا این که شنوندگان حفظ کنند.

۲- شرح حدث را با دقت کامل بخوان و نکات لازم را شرح ده.

۳- به ایشان بفهمان: که مثل‌زدن برای بهتر فهماندن مطالب جائز است.

۴- به ایشان بفهمان: که سلسله نبوت به وسیله پیامبر خدا پایان یافته است.

۵- به ایشان تذکر ده: که تعداد انبیاء به صدوبیست و چهار هزار (۱۲۴۰۰) نفر می‌رسد.

۶- به ایشان بفهمان: که تعداد رسولان سیصد و چهارده نفر (۳۱۴) می‌باشد.

به ایشن بفهمان: که ۲۵ نفر از پیامبران اسم‌شان در قرآن ذکر شده است که شناختن‌شان واجب است. هیجده نفر (۱۸) از ایشان در آیه ﴿وَتِلۡكَ حُجَّتُنَآ ءَاتَيۡنَٰهَآ إِبۡرَٰهِيمَ عَلَىٰ قَوۡمِهِ [الأنعام: ۸۳]. «این حجت و برهان ما بود که به ابراهیم در برابر قومش عطا کردیم». در (سوره انعام از آیه: ۸۳ - ۸۶) ذکر گردیده و باقی‌شان در جاهای مختلف از قرآن یاد شدند و ایشان حضرت آدم و حضرت محمد، ابراهیم، هود، صالح و شعیب و حضرت ذوالکفل می‌باشد.