صفحه نخست عقاید (کلام) درس های روزانه درس ۲۰: حدیث شفاعت روزه و قیام اللیل

درس ۲۰: حدیث شفاعت روزه و قیام اللیل

قول النبي ج: الصيام والقيام شفيعان للعبد يوم القيامة يقول الصوم: رب منعته الطعام والشراب بالنهار ويقول القرآن: منعته النوم بالليل فشفعنا فيه. پیامبر خدا ج می‌فرماید: روزه و خواندن قرآن در نماز شب برای بنده در روز قیامت شفاعت می‌کنند، روزه می‌گوید: پروردگارا! من او را از خوردن غذا و آب در روز بازداشتم و قرآن می‌گوید: من او را از خوابیدن در شب بازداشتم، ما را شفیع او بگردان. (رواه أحمد و النسائی)

شرح: «الصيام والقيام»: روزه یعنی خودداری از خوراک و میل جنسی از طلوع صبح تا غروب آفتاب که به نیت فرمانبرداری و طلب ثواب از خداوند انجام گرفته باشد. مراد از قیام نمازهای شبانه در ماه رمضان است. می‌فرماید: «شفيعان للعبد يوم القيامة»: برای بنده در نجات از دوزخ و ورود به بهشت شفاعت می‌کنند و رسول خدا ج شفاعت آن‌ها را چنین بیان می‌کند و می‌فرماید: «يقول الصوم: رب منعته الطعام والشراب بالنهار»: روزه می‌گوید: پروردگارا! من او را از خوردن غذا و آب در روز بازداشتم که بروزهای رمضان برای خوشنودی تو گرسنه و تشنه بود و این کار را به علت خوف تو و امید به آمرزش تو انجام داد. می‌فرماید: ویقول القرآن «منعته النوم بالليل» قرآن می‌گوید: من او را از خوابیدن شب بازداشتتم. در هنگامی که مردم خوابیده بودند، او برای رضای تو نخوابید و امیدوار به رحمت و آمرزش تو بود. می‌فرماید: «فشفعنا فيه» ما را شیفع او بگردان تا گناهانش را ببخشائی و او را با دوستان و بندگان نیکوکار و شایسته خود به جنت درآوری، پس خداوند آن‌ها را شفیع می‌گرداند و شفاعت آن‌ها را قبول می‌کند، زیرا اوست که این سخنان و طلب شفاعت را به ایشان آموخته و توانائی بخشیده تا چنین خواستۀ عالی و گرانقدری را از درگاهش تقاضا نمایند.

راهنمائی‌هایی برای مربی:

۱- حدیث را به خوبی بخوان و تکرار کن تا شنوندگان حفظ نمایند.

۲- شرح را جمله جمله بخوان و آنچه برایشان اشکال دارد توضیح ده.

۳- آن‌ها را از فضیلت روزه و نماز در شب‌های ماه مبارک رمضان آگاه کن.

۴- آن‌ها را از فضل و بخشایش خداوند بر بندگان مؤمنش آگاه کن، زیرا به ایشان چنین عباداتی مشروع گردانیده و آنان را برای ادای آن توفیق داده است، تا ازایشان این عبادات را قبول کند و در پاداش آن رضامندی خود و جنت را برایشان عنایت کند.

۵- به ایشان بگو: که شفاعت را نباید به غیر از خدا طلب کرد، کسی که به جز او تعالی از دیگری طلب کند، گمراه و از آن محروم می‌شود هیچ شفاعت‌کننده چه فرشته باشد یا پیامبر و یا شخص نیکوکار نمی‌تواند شفاعت کند، مگر این که خداوند برایش چنین اجازۀ بدهد و از شخصی که مورد شفاعت قرار می‌گیرد راضی باشد.