صفحه نخست عقاید (کلام) درس های روزانه درس ۱۶: حدیث افطاردادن روزه‌دار

درس ۱۶: حدیث افطاردادن روزه‌دار

وقوله ج: مَنْ صَامَ يَوْمًا فِى سَبِيلِ اللَّهِ بَاعَدَ اللَّهُ بِذَلِكَ الْيَوْمِ النَّارَ عَنْ وَجْهِهِ سَبْعِينَ خَرِيفًا. وقوله: مَنْ فَطَّرَ صَائِمًا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِمْ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا. وقوله: صِيَامُ يَوْمِ عَرَفَةَ إِنِّى أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِى قَبْلَهُ وَالَّتِى بَعْدَهُ. وقوله: فِى صِيَامِ يَوْمِ عَاشُورَاءَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِى قَبْلَهُ. پیامبر ÷ می‌فرماید: کسی که یک روز در راه خدا روزه بگیرد، خداوند به سبب روزۀ آن روز هفتاد سال رویش را از آتش دوزخ دور می‌گرداند. پیامبر ÷ فرمود: کسی که روزۀ روزه‌داری را بگشاید، برایش ثوابی است مانند ثواب روزه‌داران بدون انکه چیزی از ثواب‌شان کاسته شود. و نیز می‌فرماید: روزه‌داشتن روز عرفه، امیدوارم که خداوند روزۀ آن را کفاره سال پیش و سال پسین قرار دهد نیز در بارۀ روز دهم محرم می‌فرماید: من امیدوارم که خداوند آن را کفارۀ سال پیش او را بگرداند. (صحیح ابن ماجه)

شرح: «من صام يوماً في سبيل الله باعد الله بذلك وجهه سبعين خريفا من النار» این حدیث مبارک بزرگترین جایزه را در برابر کمترین کاری بیان می‌کند و این بخشایش و فضل رحمت خدا است تا به هرکه خواهد بدهد و او تعالی دارای بخشایش بزرگ است و آن کار کوچک روزه‌داشتن یک روز در راه خداست و جایزۀ آن دورگردانیدن روی روزه‌دار هفتاد سال از آتش دوزخ است. و نیز می‌فرماید: «مَنْ فَطَّرَ صَائِمًا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِمْ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا» این حدیث مبارک نیز عمل و جایزۀ بزرگ را بیان می‌کند عمل، افطار روزه‌داری به غذا جایزه و پاداش آن، دریافت مزدی مثل مزد آن روزه‌دار به غیر این که از مزد روزه‌دار چیزی کاسته گردد. «صِيَامُ يَوْمِ عَرَفَةَ إِنِّى أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِى قَبْلَهُ وَالَّتِى بَعْدَهُ» این جا نیز جایزه بزرگ در برابر عمل کوچک قرار دارد. عمل روزۀ روز عرفه و جایزه آن، کفاره گناهان سال پیش از روزه و سال بعد از روزه می‌باشد و نیز می‌فرماید: «فِى صِيَامِ يَوْمِ عَاشُورَاءَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِى قَبْلَهُ»: بازهم این حدیث مبارک در برگیرندۀ عمل اندک و ثوابی بزرگ است. عمل، روزه‌داشتن روز عاشورا است و جایزه آن کفارۀ گناهان آن سالی که پیش از روزه است. هریک از این جوایز از دیگری بزرگ‌تر است ستایش خدای را که صاحب احسان و بخشایش است.

راهنمائی‌هایی برای مربی:

۱- هرچهار حدیث را به تکرار بخوان تا شنوندگان حفظ نمایند.

۲- شرح را به آرامی بخوان و آنچه لازم دارد توضیح ده.

۳- به ایشان بفهمان: که تمام جوائزی که درین احادیث وعده شده است مشروط بر این است که عمل به اخلاص انجام شود و تمام ارکان روزه مانند نیت و نگهداری از خوردن و آشامیدن و لذت جنسی از طلوع صبح صادق تا غروب آفتاب و خودداری از جنگ، غیبت، و گناهی که روزه را باطل می‌کند رعایت شود.