صفحه نخست عقاید (کلام) درس های روزانه درس ٩: آیۀ یا أیتها النفس المطمئنه

درس ٩: آیۀ یا أیتها النفس المطمئنه

قال سبحانه وتعالی:

﴿يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ٢٧ ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ٢٨ فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي٢٩ وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي٣٠ [الفجر: ۲٧-۳۰]. فرمودۀ خداوند بزرگ:

(۲٧) ای نفس آرام‌گیرنده (۲۸) به جوار پروردگارت بازگرد خوشنود و خوشنود شده (۲٩) پس درآی در بندگانم و درآی در بهشت من. شرح: فرمودۀ خدای بزرگ: ﴿يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ٢٧ این ندا از طرف فرشتگان رحمت است که برای قبض ارواح بندگان نیکوکار خداوند حاضر می‌شوند و برای نفسی که آرام‌گیرنده به ایمان و کردار شایسته است، بعد از قبض روح می‌گویند و او را به وعدۀ راست الهی مژده می‌دهند که: ﴿ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ یعنی به جوار پروردگار خود بازگرد، زیرا ارواح پیش از آن که فرته در گوشت پارۀ که در رحم قرار داد بدمد، در جوار پروردگار خود جای داشتند. و این بهترین بشارت است که ارواح بندگان صالح خداوند آن را دریافت می‌کنند. این بشارت بار دیگر که ارواح از جوار پروردگار نزول کنند و در صحرای محشر به پیکرهای جدیدشان داخل گردند، از طرف فرشتگان به ایشان گفته می‌شود: که ای نفس: آرام‌گیرنده به سوی پروردگارت بازگرد تا برای همیشه در جوار کریم او جای گیری. و فرموده خدای تعالی: ﴿رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ یعنی به جوار خداوندت در حالی که تو به آنچه برایت از نعمت بخشیده و آماده کرده است خوشنود هستی، و او نیز از کردار پسندیده‌ات راضی و خوشنود است پس غمگین مباش و بیم مکن. این فرمودۀ خدای تعالی: ﴿فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي٢٩ یعنی در میان بندگان شایسته‌ام درآی که با ایشان زندگی کنی ﴿وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي٣٠ به جنتم داخل شو که در آنجا نعمت‌های جاوید و خوشنودی پروردگار بزرگ است.

راهنمائی‌هایی برای مربی:

۱- آیات را به خوبی و تکرار کن تا بدانی که اکثر شنوندگان آن را یاد گرفته‌اند.

۲- شرح را جمله جمله به آرامی بخوان و معنی هریک را واضح بیان کن.

۳- آن‌ها را آگاه کن: که این بشارت بزرگ ثمرۀ ایمان صادق و کردار شایسته ایست که از شرک و گناهان کبیره خالی باشد، و باید این مقام را به صداقت در ایمان و کردار پسندیدۀ خود طلب کنند و خود را از شرک کوچک و بزرگ، پوشیده یا آشکار دور گردانیده و از اعمال زشت و نامشروع پرهیز کرده از برپای‌داشتن نماز و تلاوت قرآن مجید در این راه کمک بگیرند.

۴- به آن‌ها تعلیم ده: که این مقام را از خداوند بخواهند و پیوسته این دعا را بخوانند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ نَفْسًا بِكَ مُطْمَئِنَّةً، تُؤْمِنُ بِلِقَائِكَ، وَتَرْضَى بِقَضَائِكَ، وَتَقْنَعُ بِعَطَائِكَ»: «خداوندا! از تو می‌خواهم نفسی که به تو آرام گیرد و به ملاقات با تو ایمان داشته باشد، از قضای تو راضی و به بخشش تو قناعت کند».