صفحه نخست عقاید (کلام) درس های روزانه درس ۱۳: آیۀ محافظت بر نمازها و اوقات آن

درس ۱۳: آیۀ محافظت بر نمازها و اوقات آن

قول الله جل جلا له وعظم سلطانه:

﴿حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ٢٣٨ [البقرة: ۲۳۸]. فرمودۀ خداوند أ:

(۲۳۸) مواظبت کنید بر نمازها و نماز میانه و به پا ایستید برای خدا فروتنان. شرح: فرمودۀ خدای تعالی: ﴿حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ: مراد از محافظت بر نماز، ادای نماز است در اوقات معینه‌اش که وقت نماز صبح از طلوع صبح صادق تا طلوع آفتاب و وقت نماز ظهر از زوال آفتاب تا زیاد‌شدن سایۀ هرچیز به مثلش و وقت عصر از زیادشدن سایۀ هر چیز به مانندش تا غروب آفتاب و وقت نماز شام از غروب آفتاب تا گم‌شدن شفق سرخ‌رنگ، و وقت نماز عشا از رفتن شفق سرخ تا طلوع صبح صادق است.

و از جمله محافظت بر نماز ادای آنست با تمام شرایط مثل دخول وقت، طهارت، پوشیدن عورت و استقبال قبله با رعایت تمام ارکان و سنت‌های آن و ادانمودن آن به جماعت در مساجد خدا. و مراد ﴿وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ: نماز عصر و صبح است و معنی وسطی الفضلی نماز با فضیلت است و همانا فرمودۀ رسول الله ج: «من صلی البر دين دخل الجنة»: «کسی که بخواند دو نماز وقت سرد را داخل جنت می‌شود». منظورش از بر دین نماز صبح و عصر است و فرمودۀ خدای تعالی:﴿وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ: مراد ترک سخن است در نماز چه در ابتدای اسلام در نماز صحبت می‌کردند تا که این آیه نازل شد دیگر سخن نزدند. و از معناهای قنوت خشوع است و خشوع با سکوت و عدم صحبت توام است.

راهنمائی‌هایی برای مربی:

۱- آیه را به تکرار بخوان تا شنونده‌ها آن را خوب حفظ نمایند.

۲- شرح را به آرامش بخوان و در هر معنی توقف نموده و آن را بیان کن.

۳- تعلیم‌شان ده که محافظت بر نماز واجب است و تارک آن گناه کار است.

۴- تعلیم‌شان ده: آن که نماز را از وقتش بیرون می‌کند بر نماز محافظت ننموده و در تحت وعید ﴿فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ٤ ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ٥ [الماعون: ۴-۵]. «پس وای بر نمازگزارانی که. در نماز خود سهل انگاری می‌کنند». شامل است.

۵- برای‌شان یادآور شو: که نماز نور است پس کسی که آن را ترک نماید نور ایمانش خاموش شده و العیاذ بالله کافر می‌گردد.

۶- برای‌شان یادآور شو: که سنگین‌ترین نماز بر منافقین نماز عشا و صبح است.

٧- تعلیم‌شان ده: هرآن که نماز خفتن را به جماعت ادا نماید مثل اینست که نیمی از شب را قیام کرده است و هرکه نماز صبح را به جماعت ادا نماید مثل اینست که تمام شب را قیام کرده است.