دليل هفتم:

خداوند در قرآن می¬فرماید: ﴿وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢ إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣ [القیامة: ۲۲-۲۳] [۳۶]. اگر شما این آیه را از تحریفِ از جایگاهش و از کسانی که درباره¬ی آن سخن دروغ می-بافند، حفظ کنید؛ به خوبی در آنچه که ذات سبحان به آن اراده فرموده، ندای دهنده¬ای آشکار را می¬بینید که فریاد می¬زند: الله سبحانه با چشمِ سر در روز قیامت دیده می¬شود؛ این صریح گویی را چیزی از بین نمی¬برد، بجز تحریفی که تحریف¬کنندگان آنرا تأویل می¬نامند، اگر دقت کنیم می¬بینیم که تأویل مطالب صریحی که درباره¬ی معاد، بهشت، جهنم، میزان و حساب آمده، برای این آقایان، راحتر از تأویل آیات فوق می¬باشد، و این تأویلات، درباره¬ی تمامی مطالبی که از قرآن و سنت می¬باشد، نیز امکان پذیر است، و هر انسان پیرو باطلی، اگر بخواهد در این زمین خاکی بدنبال تأویل مطالب صریح و تحریف آنها از وضعیت اصلیش باشد، می¬تواند براحتی تأویل کنندگانِ این نصوص و مطالب صریح را بیابد؛ و این همان چیزی است که دین و دنیا را به فساد می¬کشاند. فعل «نظر» با توجه به حالتی که در جمله دارد چند معنی می¬دهد، بدین ترتیب که اگر تنها بیاید معنی توقف و انتظار می¬دهد، مثل: ﴿ٱنظُرُونَا نَقۡتَبِسۡ مِن نُّورِكُمۡ [الحدید: ۱۳] [۳۷]. و اگر همراه «في» بیاید به معنی تفكر كردن می¬باشد، مثل: ﴿أَوَلَمۡ يَنظُرُواْ فِي مَلَكُوتِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ... [الأعراف: ۱۸۵] [۳۸]. و اگر با «إِلَى» بیاید به معنی دیدن با چشمِ سَر می¬باشد، ﴿ٱنظُرُوٓاْ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثۡمَرَ [الأنعام: ۹۹] [۳۹]. و یزید بن هارون گفت: مبارک از الحسن خبر داد: نگریست به پرودگارش تبارک و تعالی با و نگریست به نور، وی ای پیرو سنت پیامبر ج حال ببین تفسیر پیامبرج و صحابه رضی الله تعالی عنهم اجمعین و ائمه رحمهم¬الله درباره این آیه چه می¬باشد!!.

ابن مَرْدَوَیه [با اسناد] در تفسیرش این آیه آورده است: رسول اللهج درباره¬ی این كلام خداوند بلند مرتبه ﴿وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢ فرمود: از روی نیكی و اجر نهادن می¬باشد، و در مورد آیه¬ی ﴿إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣ فرمود: بسوی پروردگار [می¬نگرند]، و ابو صالح از ابن عباس¬ بروایت می¬کند: ﴿إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣ می¬نگرد به وجه الله و همچنین عكرمه / گفته است: ﴿وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ٢٢ دلیل بر نعمت دائمی و زیاد است و ﴿إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣ دلالت بر عظمت نگریستن به پروردگار دارد، چه نگریستنی؛ و ابن عباس ب نیز چنین گفته¬است و این تفسیر مورد اجماع اهل سنت و حدیث می-باشد.

[۳۶] «در آن روز چهره¬ائی شاداب و شادانند * به پروردگار خود می¬نگرند». [۳۷] «... منتظرمان بمانید تا از نور شما فروغ و پرتویی (به ما بتابد و از آن) استفاده كنیم! ...». [۳۸] «آیا در (عظمت) ملكوت آسمانها و زمین تفكر نمی¬كنند ...». [۳۹] «... آنگاه كه میوه دادند به میوه¬ی آنها نگاه کنید ...».