دليل دوم:

كلام خداوند بلند مرتبه: ﴿...وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُ... [البقرة: ۲۲۳] [۸]. و سخن دیگرش ﴿تَحِيَّتُهُمۡ يَوۡمَ يَلۡقَوۡنَهُۥ سَلَٰمٞ [الأحزاب: ۴۴] [۹]. و قول دیگر خداوند: ﴿فَمَن كَانَ يَرۡجُواْ لِقَآءَ رَبِّهِۦ [الکهف: ۱۱۰] [۱۰]. و آیه دیگر قرآن كریم: ﴿قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ [البقرة: ۲۴۹] [۱۱]. و كلیه صاحبنظران ادبیات عرب متفقند كه لقاء منسوب به زنده¬ی كاملاً بینا است و دیدن و رؤیت را اثبات می¬كند و كلام خداوند برای اثبات این گفته آن است كه: ﴿فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ [التوبة: ۷۷] [۱۲]. و همانا احادیث صحیح و صریحی وجود دارد كه خداوند تعالی را منافقین و كفار در عرصه قیامت می¬بینند، كه ان شاء الله در صفحات بعدی این نوشتار خواهد آمد.

و كلا در این مسئله سه قول در اهل سنت وجود دارد:

۱- خداوند را بجز مؤمنین كسی نخواهد دید.

۲- تمامی افراد او را در ابتدا می¬بینند، چه مؤمن و چه كافر، و بعد از آن خداوند خود را از كُفّار پنهان می¬دارد و هرگز بعد از آن، او را نمی¬بینند.

۳- منافقین او را می¬بینند ولی كافران نمی¬بینند.

[۸] «... از الله تقوا پیشه كنید و بدانید به دیدار او می¬رسید...». [۹] «درودشان (از جانب خداوند) در روزی كه به دیدار او می¬رسند سلام (= امن و امانتان باد) می¬باشد...». [۱۰] «... پس هر كس كه خواهان دیدار پروردگار خویش است ...». [۱۱] «... (اما) آنان كه یقین داشتند كه به دیدار الله می¬رسند، گفتند:...». [۱۲] «الله، نفاق را در دلهایشان پدیدار ساخت تا آن روزی كه خدا را در آن ملاقات می¬كنند...».