تعریف تقوی

تقوی در لغت اسمی است از مصدر اتقاء که از ریشه‏ی «وقی» و «وقایة» آمده است. وقایه به چیزی گفته می‏شود که انسان با آن از خود محافظت می‏کند و بر دفع چیزی به وسیله‏ی چیزی دیگر دلالت می‏کند، «وقاه الله السوء!» یعنی خداوند او را از بدی حفظ کند.

اما تقوی در شرع تعریفهایی دارد که علمای دینی بیان داشته‏اند، مانند: