۳- توکل در حکم و قضاوت کردن

﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّي عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ١٠[الشورى: ۱۰] «داوری هر چیز که درآن اختلاف کنید با خداست، این خدا پروردرگار من است بر او توکل کرده‏ام و به سوی او باز می‏گردم». همه‏ی امور پیامبر به عهده‏ی خداست، به او توکل کرده و به او واگذاشته است. در شگفتم مردم چطور وقتی اختلافی پیدا می‌کنند از غیر خدا قضاوت می‌خواهند و پیامبر خدا را که به میان‌شان فرستاده شده رها می‌کنند در حالی که او برای این امر شایسته‏تر است و در اختلاف‌شان سخن حق و روشن کننده می‏گوید؟ چگونه به سمت و سوی دیگری می‌روند، حال آنکه پیامبر ج وجود دارد؟! قاضی و حکم دهنده مادام که آشکارا بر حق باشد، نباید اهمیت بدهد به اینکه برای حکمش موانعی ایجاد کنند یا کسی حکمش را نپذیرد و نخواهد به شریعت مراجعه کند، او باید به خدا توکل کند.