شکر سبب افزایش نعمت‌ها

نعمت‌های الهی با شکرگزاری بنده فزونی می‏یابد و از زوال به دور می‏ماند. دلیل آن فرموده‏ی خداست: ﴿لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡ[إبراهيم: ٧] «اگر شاکر باشید افزونی به شما عطا خواهیم کرد»، ﴿وَلَا تَتَمَنَّوۡاْ مَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بِهِۦ بَعۡضَكُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبُواْۖ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا ٱكۡتَسَبۡنَۚ وَسۡ‍َٔلُواْ ٱللَّهَ مِن فَضۡلِهِۦٓ[النساء: ۳۲] «آرزومند برتری‌ها نباشید که خدا به بعضی از شما بر بعضی دیگر داده است. برای مردان بهر‏ه‏ای است از آنچه به دست آورده‏اند و برای زنان نصیبی، و از فضل خدا مسألت کنید».

تشکر از مردم با شکرگزاری خداوند تعارضی ندارد، زیرا خداوند خود به تشکر از مردم سفارش کرده است و او ما را به این کار آگاه ساخته است و راهنمایی کرده که اگر کسی در حق ما کار نیکی انجام داد، آن را جبران کنیم و در پیشاپیش همه پدر و مادر‏اند که در مورد آن‌ها فرمود: ﴿أَنِ ٱشۡكُرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيۡكَ إِلَيَّ ٱلۡمَصِيرُ[لقمان: ۱۴] «سفارش کردیم که باید سپاسگزار من و پدر و مادرت باشی که بازگشت به سوی من است» پیامبر ج نیز تأکید فرمودند: «لایشكر الله من لایشكر الناسَ»: «هرکس از مردم سپاسگزاری نکند از خداوند نیز سپاسگزاری نمی‏کند». [۲۳۲]

پس شکرگزاری از مردم به اصل شکرگزاری از پروردگار خدشه‌یی وارد نمی‏کند و از جایگاه و وجوب آن نمی‏کاهد، بلکه اشکال در این است که برخی از مردم از بنده‏های خدا تشکر می‏کنند، اما از خالق آن‌ها شکرگزاری نمی‏کنند و این مصیبت است.

[۲۳۲] درجه ی حدیث نیک است: به روایت احمد در مسند(۱٧٩۸۱)، لفظ از اوست، و ألبانی در صحیح الجامع (۳۰۱۴) آن را نیک دانسته است.