مقام‌های خشنودی

خشنودی مقامهایی دارد: از جمله خشنودی و رضایت به هر چه خدا برای انسان در نظر گرفته و مقدار روزیی که به او داده است. این مقام را عامه‏ی مردم نیز می‏توانند به خوبی به دست آورند.

اما مرتبه‏ی بالاتر: خشنودی ازقضا و قدر الهی است... و بالاتر از آن مرتبه‏یی است که انسان به خداوند بسنده کند به جای هر چه غیر از اوست، یعنی غیرخدا برایش بی‏اهمیت و غیرقابل توجه باشد، از خداوند در برابر هر چه غیر از اوست، خشنود باشد.

پس خشنودی از آن چه خدا قسمت او کرده و به او داده، خشنودی از هر چه خدا برایش مقدر کرده و خشنودی از خدا به جای هر چه غیر اوست.

این‏ها جایگاه‌هایی است که برخی از مردم می‏توانند به یک درجه از آن برسند، و چه بسا نتوانند به درجه‏ی بعد نایل آیند، برخی حتی ممکن است به نیمه‏ی درجه‏یی برسند و نتوانند مابقی آن را طی کنند.

مثلاً ممکن است کسی از همسری که خداوند قسمت او کرده راضی باشد، اما از لحاظ حقوقی که برایش تعیین کرده خشنود نباشد، برخی نیز ممکن است از زندگی خرسند باشند. اما از قضا و قدر خرسند نباشند. همچنان که گروهی از حادثه‏یی که برای‌شان مقدر شده، خشنودند، ما از واقعه‏ی ناخوشایندی که در چیز دیگری پیش آمده، ناخرسند باشند، چه بسا بر دزدیده شدن اموالش شکیبا باشد، اما در از دست دادن فرزندش شکیبایی نتواند، در قضیه‏ی شکیبایی برخی مردم با توجه به آن چه برای‌شان مقدر شده، از یک جنبه موفقند و از یک جنبه ناموفق.