راه‌های خشنودی

راه خشنودی ر اهی میان‏بر و بسیار نزدیک است، اما پرمشقت، با این وجود سختی و دشواری‏اش بیشتر از راه مجاهده نیست، اما دو یا سه گردنه‏ی صعب‏العبور در آن هست:

۱- همت والا

۲- جان پاک

۳- خشنود ساختن دل به هر آن چه از سوی خدا می‏آید.

این کار بر بنده آسان می‏شود وقتی ضعف خویش و نیرومندی پروردگار را دریابد، و از نادانی خود و دانایی پروردگار، ناتوانی خود و توانایی پروردگار مطلع باشد و بداند که خداوند نسبت به او بس مهربان و دلسوز است، و اوست بسیار مهربان و با احساس.

انسان وقتی این‌ها را دریابد و احساس کند، خرسند می‏گردد، خداوند دانای حکیم و مهربان است، او بهتر می‌داند چه چیزی به صلاح بنده است چه چیزی به ضرر او، این انسان است که باید یقین داشته باشد هر چه خداوند برایش بخواهد بهتر و نیکوتر است. این عبارت‌ها گاهی به ذهن می‏رسد، اما وقتی انسان به حقیقت آن ایمان داشته باشد، به خواسته‏ی خویش راه می‏یابد.

گاهی مقامهایی از ایمان وجود دارد که انسان به دل به آن می‏رسد و پاداش بزرگی به خاطر آن دریافت می‏کند و نزد خدا درجه‏اش بالا می‏رود، این‌ها همان اندیشه‏ها هستند، انسان به آن می‏اندیشد، چیزهایی ملاحظه می‏کند و با آن هدایت می‏پذیرد، به آن عمل می‏کند و به مقصود می‏رسد در حالی که تلاش فیزیکی نکرده بلکه کار اندیشه و تأمل است، به همین خاطر است که اندیشیدن از بزرگترین عبادتهاست. انسان وقتی به اندیشه دریابد که هر چه خدا برایش برگزیند بهترو نیکوتر است و به این ایمان داشته باشد، به خشنودی دست یافته است.