علی بن حسین و صدقه دادن شبانه

علی بن حسین شبانگاهان ظرفهای پر از نان و غذا را روی دوش خود می‏گذاشت و در آن تاریکی دنبال بینوایان می‏گشت تا به آن‌ها بدهد ، وی معتقد بود: صدقه در تاریکی شب خشم پروردگار را فرو می‏نشاند. [۵۴] در مدینه مردمانی بودند که نمی‏دانستند چگونه زندگی‌شان می‏چرخد، اما وقتی علی بن حسین مرد معلوم شد که او بوده نان و غذا را برای آن مردم می‏آورده است، و بدین گونه کسی را که شبانه پیش آن‌ها می‏آمد از دست دادند. وقتی مرد نشانه‏های زخم ناشی از باری را که به دوش بر می‏داشت روی بدنش دیدند. او خانه‏ی بیوه‏زنان را از لحاظ مواد غذایی تأمین کرد و صدخانه را زیر سرپرستی داشت!! [۵۵]

این وضعیت‌ها و داستان‌ها را خداوند آشکار ساخت تا آن افراد الگوی مردم شوند. [۵۶]

خداوند خود فرمود: ﴿وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا [الفرقان: ٧٤] «ما را الگوی پرهیزگاران قرار بده». و ﴿وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا [الانبیاء: ٧٣] «آن‌ها را پیشوا قرار دادیم تا به اذن ما سبب هدایت شوند».

[۵۴] ابونعیم در حلیة الأولیاء، (۳/۱۳۵-۱۳۶) آورده است. [۵۵] به نقل از حلیة الأولیاء ۳/۱۳۶ از ابونعیم. نیز ن. ک سیر أعلام النبلاء ۴/۴-۳٩۳. [۵۶] یعنی مانند آنها رفتار کنند. در مصباح المنیر آمده است: مردم به پیشوا اقتدا می‏کنند.