حسن بصری و پنهان داشتن کار نیک

حسن می‏گوید: [آن به که] انسان قرآن را حفظ کند و مردم ندانند، از فقه زیاد بداند و مردم به آن اطلاع وافر و واقف نگردند، نماز طولانی در خانه‏ی خود بخواند در حالی که میهمان دارد و مردم به او و کارش پی نبرند، من مردمانی را دیده‏ام که هر کاری که بر روی زمین بوده و می‏توانسته‏اند پنهانی انجام دهند و هرگز آشکار نگردد، را انجام می‏دادند.

مسلمانان در دعا کردن بسیار همت به خرج می‏دادند در حالی که هیچ صدایی از آن‌ها شنیده نمی‏شد، بلکه تنها زمزمه‏ی نامحسوسی بین خود و پروردگارشان بود، جون خداوند فرموده: ﴿ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةً [آلاعراف: ٥٥] «پروردگار خود را با زاری و پنهانی بخوانید».