سوره مسد

سوره مسد آيه ۱

‏متن آیه: ‏

﴿تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ١

ترجمه:

‏نابود باد ابولهب! و حتماً هم نابود می‌گردد.‏

توضيحات:

‏«تَبَّتْ»: هلاک شد. نابود گردید. این فعل برای دعا است و به معنی: هلاک باد و نابود باد! «يَدَا أَبِي لَـهَبٍ»: دو دست ابولهب. تسمیه کلّ به اسم جزء است و مراد از دست، ذات او است (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده). «تَبَّ»: هلاک و نابود گردید. فعل ماضی برای تحقّق است و خبر از آینده قطعی می‌دهد. ابولهب عموی پیغمبر بود و سرسخت‌ترین دشمنان آن حضرت بشمار می‌آمد. دائماً او و همسرش أمّ جمیل بر ضدّ اسلام و برای اذیت و آزار مسلمین در تلاش و تکاپو بودند.‏

سوره مسد آيه ۲

‏متن آیه: ‏

﴿مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ٢

ترجمه:

‏دارائی و آنچه (از شغل و مقام) به دست آورده است، سودی بدو نمی‌رساند (و او را از آتش دوزخ نمی‌رهاند).‏

توضيحات:

‏«مَآ أَغْنَيا عَنْهُ»: بدو سودی نبخشید (نگا: اعراف‌ / ۴۸، حجر / ۸۴، شعراء / ۲۰٧). «مَا»: چیزی که. مراد شغل و مقام است.‏

سوره مسد آيه ۳

‏متن آیه: ‏

﴿سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ٣

ترجمه:

‏به آتش بزرگی در خواهد آمد و خواهد سوخت که زبانه‌کش و شعله‌ور خواهد بود.‏

توضيحات:

‏«سَيَصْلَيا‌»: به آتش داخل خواهد شد و بدان خواهد سوخت (نگا: نساء / ۱۰، ابراهیم‌ / ۲٩، إسراء / ۱۸). «ذَاتَ لَـهَبٍ»: زبانه‌کش و مشتعل (نگا: مرسلات‌ / ۳۱).‏

سوره مسد آيه ۴

‏متن آیه: ‏

﴿وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ٤

ترجمه:

‏و همچنین همسرش که (در اینجا آتش بیار معرکه و سخن‌چین است در آنجا بدبخت و) هیزم‌کش خواهد بود.‏

توضيحات:

‏«إمْرَأَتُهُ»: همسرش. عطف بر ضمیر فاعلی مستتر در اصل (سَيَصْلَيا) است. «حَمـَّالَةَ»: بسیار بارکش. مفعولٌ‌به برای فعل محذوفی است و مخصوص به ذمّ است. برخی آن را حال هم دانسته‌اند. «الْـحَطَبِ»: هیزم. «حَمَّالَةَ الْـحَطَبِ»: هیزم‌کش. کنایه از سخن‌چین است که با برافروختن آتش کینه‌توزی و دشمنانگی در میان مردم، خرمن محبّت و مودّت آنان را آتش می‌زند، و رشته دوستی و رابطه خویشاوندی همگان را می‌گسلاند.‏

سوره مسد آيه ۵

‏متن آیه: ‏

﴿فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۢ ٥

ترجمه:

‏در گردنش رشته طناب تافته و بافته‌ای از الیاف است.‏

توضيحات:

‏«جِيدِ»: گردن. «حَبْلٌ»: ریسمان. «مَسَدٍ»: رشته به هم تابیده از لیف خرما و غیره. این آیه حال است و کنایه از تحقیر چنین شخصی است. این سرنوشت نه تنها برای ابولهب و امّ جمیل است و بس، بلکه هرکه با قرآن مخالف باشد و مانع رواج و رسوخ احکام آن در جهان گردد، در دوزخ قرین و همدم آنان خواهد گشت.‏