سوره ماعون

سوره ماعون آيه ۱

‏متن آیه: ‏

﴿أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ١

ترجمه:

‏کسانی که به دین و آئین، و سزا و جزا (در پیشگاه خدا) ایمان ندارند، می‌فهمی که چگونه کسانیند؟‏

توضيحات:

‏«أَرَأَيْتَ»:؟ آیا ندیده‌ای‌؟ دیدن در اینجا به معنی آگاهی یافتن و شناختن است (نگا: کهف‌ / ۶۳، مریم‌ / ٧٧، فرقان‌ / ۴۳). «الدِّينِ»: دین و دیانت. آئین. سزا و جزا. «الَّذِي‌»: کسی که. جنس مراد است و در معنی «کسانی که» است.‏

سوره ماعون آيه ۲

‏متن آیه: ‏

﴿فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ٢

ترجمه:

‏آنان کسانیند که یتیم را سخت از پیش خود می‌رانند.‏

توضيحات:

‏«يَدُعُّ»: سخت می‌راند و با خشونت طرد می‌کند (نگا: طور / ۱۳).‏

سوره ماعون آيه ۳

‏متن آیه: ‏

﴿وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣

ترجمه:

‏(و دیگران را به سیر کردن) و به خوراک دادن مستمندان تشویق و ترغیب نمی‌نمایند.‏

توضيحات:

‏«لا يَحُضُّ»: تشویق و ترغیب نمی‌کند (نگا: حاقّه‌ / ۳۴).‏

سوره ماعون آيه ۴

‏متن آیه: ‏

﴿فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ٤

ترجمه:

‏واویلا به حال نمازگزاران!‏

توضيحات:

‏«وَيْلٌ»: وای! واویلا!‏

سوره ماعون آيه ۵

‏متن آیه: ‏

﴿ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ٥

ترجمه:

‏همان کسانی که نماز خود را به دست فراموشی می‌سپارند.‏

توضيحات:

‏«سَاهُونَ»: جمع ساهی، از ماده سَهْو، بی‌خبران و غافلان. مراد کسانی است که یا به ترک نماز می‌گویند، و یا نمازی را می‌خوانند و چهار تا را پشت گوش می‌اندازند، و یا این که نماز می‌خوانند و همچون کودکان مقلّد از پدران و مادران، بالا و پائین می‌روند، و زمزمه‌هائی می‌کنند. نه حرکت‌شان ارادی و نه کلمات‌شان اختیاری است. نه می‌فهمند چه می‌کنند، و نه می‌فهمند چه می‌گویند.‏

سوره ماعون آيه ۶

‏متن آیه: ‏

﴿ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ٦

ترجمه:

‏همان کسانی که ریا و خودنمائی می‌کنند.‏

توضيحات:

‏«يُرَآءُونَ»: ریاکاری می‌کنند. خودنمائی و تظاهر می‌کنند (نگا: نساء / ۱۴۲).‏

سوره ماعون آيه ٧

‏متن آیه: ‏

﴿وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ٧

ترجمه:

‏و از دادن وسائل کمکی ناچیز (منزل که معمولاً همسایگان به یکدیگر به عاریه و امانت می‌دهند) خودداری می‌کنند و (از یاری و کمک به مردمان) دریغ می‌ورزند.‏

توضيحات:

‏«الْـمَـاعُونَ»: وسائل ناچیز منزل، از قبیل: دیگ، کلنگ، کبریت، آب، نمک. وسائلی که در گره‌گشائی و رفع نیاز، معمولاً به گونه امانتی مردم از یکدیگر می‌گیرند. مراد به طور کلّی خودداری از یاری و همکاری است. واژه (مَاعُونَ) صیغه مبالغه و از ماده (مَعْن) است به معنی شی‌ء ناچیز. نماد چیز بی‌ارزش است. یادآوری: بعضی آیات یک تا چهار را درباره کافران، و آیات پنج تا هفت را راجع به منافقان می‌دانند. ولی اغلب مجموعه صفات رذیله تحقیر یتیمان، ترک اطعام مستمندان، غفلت از نماز، ریاکاری، و عدم همکاری با مردم حتّی در دادن وسائل کوچک و ناچیز زندگی را به مسلمانان اسمی برمی‌گردانند.‏