سوره قارعۀ

سوره قارعۀ آيه ۱

‏متن آیه: ‏

﴿ٱلۡقَارِعَةُ ١

ترجمه:

‏بلای بزرگ!‏

توضيحات:

‏«أَلْقَارِعَةُ»: کوبنده. مصیبت سخت و بزرگ را می‌گویند (نگا: رعد / ۳۱). نامی از نام‌های قیامت است. مانند: حاقّه (نگا: حاقّه‌ / ۱)، طامّه (نگا: نازعات‌ / ۳۴)، صاخّه (نگا: عبس‌ / ۳۳). مراد سرآغاز قیامت است که جهان را در هم می‌کوبد و هول و هراس آن، دل‌ها را به تپش می‌اندازد. البتّه چنین خوف و فزع و وحشت و هراسی، کافران و منافقان و مشرکان و فاجران را در بر می‌گیرد، و مؤمنان در شادی و شادخواری بوده و دور از شدائد و مصائب می‌باشند (نگا: بقره‌ / ۲۶۲، مائده‌ / ۶٩، یونس‌ / ۶۲، زخرف‌ / ۶۸، احقاف‌ / ۱۳).‏

سوره قارعۀ آيه ۲

‏متن آیه: ‏

﴿مَا ٱلۡقَارِعَةُ ٢

ترجمه:

‏بلای بزرگ چیست و چگونه است‌؟!‏

توضيحات:

‏«مَا»: چیست‌؟ چگونه است‌؟!‏

سوره قارعۀ آيه ۳

‏متن آیه: ‏

﴿وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ٣

ترجمه:

‏تو چه می‌دانی بلای بزرگ چیست و چگونه است‌؟!‏

توضيحات:

‏«مَآ أَدْرَاكَ»: تو چه می‌دانی‌؟! (نگا: حاقّه / ۳، مدّثّر / ۲٧، مرسلات / ۱۴).‏

سوره قارعۀ آيه ۴

‏متن آیه: ‏

﴿يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ٤

ترجمه:

‏روزی است که مردمان، همچو پروانگانِ پراکنده (در اینجا و آنجا حیران و سرگردان) می‌گردند.‏

توضيحات:

‏«يَوْمَ»: قیامت، مدّت زمانی است که با نفخه صور اوّل شروع و با داوری در میان مردم پایان می‌گیرد. «الْفَرَاشِ»: پروانه. اسم جنس است. مراد پروانه‌هائی است که شب‌ها دیوانه‌وار و حیران پیرامون نور چراغ می‌گردند و می‌سوزند و می‌افتند. عرب‌ها، در سرگشتگی و نادانی و بی‌خبری از عاقبت کار، به پروانه ضرب‌المثل می‌زنند. «الْـمَبْثُوثِ»: پراکنده.‏

سوره قارعۀ آيه ۵

‏متن آیه: ‏

﴿وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ٥

ترجمه:

‏و کوه‌ها، همسان پشمِ رنگارنگِ حلاّجی شده می‌شوند.‏

توضيحات:

‏«الْعِهْنِ»: پشم. پشم رنگ شده. «الْـمَنفُوشِ»: زده شده. حلاّجی شده.‏

سوره قارعۀ آيه ۶

‏متن آیه: ‏

﴿فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ٦

ترجمه:

‏کسی که ترازوی (حسنات و نیکی‌های) او سنگین باشد.‏

توضيحات:

‏«ثَقُلَتْ»: سنگین گردید. «مَوَازِينُ»: جمع میزان، ترازوها. جمع بستن آن برای تعظیم است. یا جمع موزون، کشیده‌ها و سنجیده‌ها. یعنی اعمال انسان (نگا: اعراف‌ / ۸).‏

سوره قارعۀ آيه ٧

‏متن آیه: ‏

﴿فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ٧

ترجمه:

‏او در زندگی رضایت بخشی بسر می‌برد.‏

توضيحات:

‏«عِيشَةٍ»: زندگی. «رَاضِيَةٍ»: رضایت بخش. یعنی زندگیی که صاحب آن بدان راضی و از آن خوشنود است (نگا: حاقّه‌ / ۲۱).‏

سوره قارعۀ آيه ۸

‏متن آیه: ‏

﴿وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ٨

ترجمه:

‏و امّا کسی که ترازوی (حسنات و نیکیهای) او سبک شود.‏

توضيحات:

‏«خَفَّتْ»: سبک گردید. مراد سبک شدن حسنات، یا به عبارت دیگر، کمتر بودن حسنات از سیئات است.‏

سوره قارعۀ آيه ٩

‏متن آیه: ‏

﴿فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ٩

ترجمه:

‏مادرِ (مهربان) او، پرتگاه (ژرف دوزخ) است (و برای در آغوش کشیدن او، دهان خود را به‌سویش باز کرده است).‏

توضيحات:

‏«أُمُّ»: مادر. برای ریشخند است. مراد مأوی و جایگاه است. «هَاوِيَةٌ»: پرتگاه و محلّ سقوط اشیاء بدان. اسمی از اسماء دوزخ است.‏

سوره قارعۀ آيه ۱۰

‏متن آیه: ‏

﴿وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ١٠

ترجمه:

‏تو چه می‌دانی، پرتگاه دوزخ چیست و چگونه است‌؟!‏

توضيحات:

‏«مَاهِيَهْ»: مرکب است از (مَا) استفهام و (هِيَ) ضمیر و (هْ) سکته (نگا: حاقّه‌ / ۱٩).‏

سوره قارعۀ آيه ۱۱

‏متن آیه: ‏

﴿نَارٌ حَامِيَةُۢ ١١

ترجمه:

‏آتش بزرگ بسیار گرم و سوزانی است.‏

توضيحات:

‏«حَامِيَةٌ»: بسیار گرم و سوزان (نگا: غاشیه‌ / ۴).‏