سوره زلزلة

سوره زلزلۀ آيه ۱

‏متن آیه: ‏

﴿إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ١

ترجمه:

‏هنگامی که زمین سخت به لرزه در انداخته می‌شود.‏

توضيحات:

‏«إِذَا...»: اشاره به زلزله شدید قیامت است (نگا: حجّ‌ / ۱). «زِلْزَالَـهَا»: زلزله‌ای که مخصوص زمین است و چگونگی و شدّت آن را تنها خدا می‌داند.‏

سوره زلزلۀ آيه ۲

‏متن آیه: ‏

﴿وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ٢

ترجمه:

‏و زمین (از هم می‌شکافد و گدازه‌های درونی و دفینه‌ها و مرده‌ها، و همه) سنگینی‌ها و بارهای خود را بیرون می‌اندازد (و به گونه دیگری در می‌آید).‏

توضيحات:

‏«أَثْقَالَ»: جمع ثِقْل، بارهای سنگین. مراد همه گدازه‌ها و دفینه‌ها و گنجینه‌ها و اموات و جز این‌ها است (نگا: عنکبوت‌ / ۱۳، نحل‌ / ٧).‏

سوره زلزلۀ آيه ۳

‏متن آیه: ‏

﴿وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ٣

ترجمه:

‏و انسان می‌گوید: زمین را چه شده است‌؟‏

توضيحات:

‏«الإنسَانُ»: انسانی که تکان‌های غیرعادی و دگرگونی‌های وحشتناک زمین را می‌بیند. «مَا لَـهَا»: زمین را چه خبر است‌؟ آن را چه شده است‌؟‏

سوره زلزلۀ آيه ۴

‏متن آیه: ‏

﴿يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ٤

ترجمه:

‏در آن روز (که سرآغاز قیامت است) زمین خبرهای خود را بازگو می‌کند (و به زبان قال یا حال خواهد گفت که چه چیزهائی بر آن گذشته است).‏

توضيحات:

‏«يَوْمَئِذٍ»: در آن روز. بدل از (إِذَا) است. «تُـحَدِّثُ»: سخن می‌گوید. بازگو می‌کند. این سخن گفتن و بازگو کردن، یا به زبال قال است و زمین شاهد و ناظر اعمال انسان‌ها بوده است، و یا این که به زبان حال است. یعنی وضع زمین بدان هنگام بیان‌گر همه چیز خواهد بود، و در چنین روزی حق و باطل پدیدار خواهد شد. «أَخْبَارَهَا»: اخبار زمین، اوضاع و احوالی است که در آن زمان به چشم می‌خورد، یا اعمال و افعالی است که مردمان بر روی آن انجام داده‌اند و اینک بدان‌ها‌ گواهی می‌دهد. چرا که همه چیز در جهان ثبت و ضبط است.‏

سوره زلزلۀ آيه ۵

‏متن آیه: ‏

﴿بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ٥

ترجمه:

‏(این احوال و اقوال زمین) بدان سبب است که پروردگار تو بدو پیام می‌دهد (که چه بشود و چه بگوید).‏

توضيحات:

‏«بِأَنَّ رَبَّكَ...»: حرف باء، سببیه است. «أَوْحَيا»: پیام داد. فرمان داد (نگا: نحل‌ / ۶۸).‏

سوره زلزلۀ آيه ۶

‏متن آیه: ‏

﴿يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ٦

ترجمه:

‏در آن روز، مردمان (از گورهای خود) دسته دسته و پراکنده بیرون می‌آیند (و رهسپار صحرای محشر می‌شوند) تا کارهایشان بدی‌شان نموده شود و (نتیجه اعمال‌شان را ببینند).‏

توضيحات:

‏«يَصْدُرُ»: بیرون می‌آیند. «أَشْتَاتاً»: جمع شَتیت، پراکنده‌ها. مراد دسته دسته و فرد فرد است. حال است. «لِيُرَوْا»: تا بدی‌شان نمایانده شود.‏

سوره زلزلۀ آيه ٧

‏متن آیه: ‏

﴿فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ٧

ترجمه:

‏پس هرکس به اندازه ذرّه غباری کار نیکو کرده باشد، آن را خواهد دید (و پاداشش را خواهد گرفت).‏

توضيحات:

‏«مِثْقَالَ ذرَّةٍ»: به اندازه ذرّه غباری (نگا: نساء / ۴۰، یونس‌ / ۶۱، سبأ / ۳).‏

سوره زلزلۀ آيه ۸

‏متن آیه: ‏

﴿وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ٨

ترجمه:

‏و هرکس به اندازه ذرّه غباری کار بد کرده باشد، آن را خواهد دید (و سزایش را خواهد چشید).‏

توضيحات:

‏«ذَرَّةٍ»: ذرّه خاک. برخی آن را مورچه ریز می‌دانند که نماد ریزی در میان عرب‌ها است.‏