صفحه نخست حدیث و سنت سنت و جایگاه آن در شریعت اسلامی طعنه (زخم زبان) سوم: بی سوادی ابو هریره

طعنه (زخم زبان) سوم: بی سوادی ابو هریره

ابوریه می‌گوید: که ابو هریره امی بود به این معنی که خواندن و نوشتن بلد نبود در هیچ عصری از عصرهای اسلامی امی بودن صحابی.جولانگاه زخم زبان در صدق گفتار او به حسباب نیامده است تا ابوریه آمد و آن را از قبیل زخم زبان‌ها در مورد ابو هریره به حساب آورد با اینکه امی بودن معمولاً صفتی است که بر عرب‌هایی که رسول خدا در میانشان مبعوث شده آمده است و از قبیل بدیهیات که در هنگام بعثت پیامبرص جز یک عدۀ انگشت شمار کسی در مکه با خواندن و نوشتن آشنایی نداشت و با این وصف تودۀ صحابیانی که چنانکه در پیش گفتیم شمارشان به صد و چهارده هزار نفر می‌رسید هم امی بوده‌اند و خواندن و نوشتن بلد نبوده‌اند پس راز اشاره کردن به امی بودن تنها ابو هریره چیست؟ آیا این امر بخاطر شک انداختن در صحت احادیثی است که ابو هریره از پیامبر ص روایت کرده است، به دلیل اینکه او احادیث را حفظ می‌کرده و از نعمت نوشتن برخوردار نبوده است قطعاً از قبل گفتیم که هیچیک از صحابی‌ها حدیث پیامبر را نمی‌نوشتند جز عبدالله عمرو که مقداری از احادیث را نوشته است پس آیا ابو ریه می‌خواهد به تمام احادیثی که صحابی‌ها از رسول خدا روایت کرده‌اند طعنه بزند زیرا آنان امی بوده‌اند و خواندن ونوشتن بلد نبوده‌اند. نمی‌دانم آیا این از همان تحقیق علمی است که هیچکس تا بحال بر منوال آن رشته سخن نبافته است.