پاسخ شبهه‌ی سوم:

علت اینکه پیامبر ص سخن ذی الیدین را بلافاصله نپذیرفت این بود که پیامبر ص گمان می‌کرد ذوالیدین اشتباه می‌می کند زیرا با وجود جمع کثیری [از اصحاب] تنها ذوی الیدین سهو پیامبر را متذکر شد چون اگر در نقل خبر واحد نشانه‌ای از شک و گمان وجود داشت جایز است در عمل به آن توقف نمود چون هنگامی که بقیه‌ی اصحاب با ذوالیدین موافقت کردند و توهم از سخن او رفع شد رسول اکرم ص به مقتضای کلام او عمل کرد. پس عمل پیامبر ص به سخن ابوبکر و عمر و دیگران به هنکام تأیید سخن ذوالیدین به این معنی نیست که کلام او به حد تواتر رسید، آنگاه پیامبر ص به آن عمل کرد بلکه نشانه‌ی تسلیم نیکوی پیامبر ص به چیزی بود که از سخنان آن‌ها حاصل شده بود. و این مسأله است که به محل نزاع تبدیل شده است [۲۱۱].

[۲۱۱] یعنی برخی علما معتقدند که تأیید کلام ذوالیدین توسط حضرت ابوبکر و عمر و دیگران آن را به حد تواتر رسانده است اما برخی می‌گویند در همان حد خبر آحاد باقی می‌ماند اگر چه آن‌ها را تأیید کرده باشد. (مترجم).