ارشادات نبوی در مورد کار:

ارشادت نبوی راجع به کار و تشویق به آن از حد و حصر خارج است و در اینجا صرف به ذکر یک حدیث شریف اکتفا می‌کنیم.

پیامبر ج فرموده است:

«ما أکل أحد طعاماً قط خیراً من أن یأکل من عمل یده وإن نبي الله داود علیه السلام کان یأکل من عمل یده». (۲۶ ص ۲۵۸)

طعام و غذا بهتر را هیچ کس نی‌خورده از آن که از دست رنج خودش باشد هرآینه پیامبر خدا داود از محصول دست خودش غذا می‌خورد.

پیامبر ج با فرهنگ و فکر رایج در میان مردم عرب که کار و حرفه را سبک و بی‌ارزش می‌شمردند و بسیاری از آنان دست به گدایی به طرف بزرگان و سرمایه داران و رسائی عشایر دراز می‌کردند به شدت مقابله می‌نمود و برای آن‌ها توضیح می‌داد که هرگونه کار و شغل مفیدی که سودی را به دنبال داشته باشد بدون توجه به سخن و قضاوت مردم کاری محترم و باارزش است و می‌فرماید: «هرکس که طنابش را بر دوش بیندازد و به صحرا برود و پیشه هیزمی را به همراه بیاورد و بفروشد و آن را وسیله احترام و عزت خود نماید بسیار بهتر است از درخواست کمک از مردم، حال آن که به او کمک نمایند یا حاضر به کمک او نشوند». (۱٩ص۳۱٧)

جالب‌تر آن که پیامبر ج خود کار کرده و کم ارزش‌ترین کار را انحام داده‌اند، از شبانی اهل مکه شروع تا تجارت به مال خدیجه و کارهای دیگر و همیشه اصحاب خویش را به کار تشویق می‌کردند و درین راستا از انبیاء پیشین نام می‌بردند.