تذکر آفات مال:‌

اگر انسان دقیقاً به خوبی‌های که مال و ثروت دارد توجه داشته باشد همیشه درصدد جمع‌آوری و حرص به آن می‌برآید، اما آن چه مهم است انسان آن را از نظر نیاندازد همانا اضرار دنیا داری است، بسا کسانی که دنیادار هستند آرامی روانی در دنیا ندارند، همیشه به فکر اندوختن سرمایه بیشتر و حفظ و نگهبانی آن هستند، شب و روز را به این تشویش می‌گذرانند، و از جانبی دیگر مال در دنیا مکلفیتی نیز دارد که ادا کردن آن ضرورت است و در آخرت هم انسان از محاسبه خداوند خلاص شدنی نیست تا آنکه از مالش جواب بدهد که آن را از کجا بدست آورده است و در کجا مصرف کرده است.

«لا تزول قدما عبد يوم القيامة حتى يسأل عن عمرة فيما أفناة وعن علمه ما فعل به وعن ماله من أين اكتسبه وفيما أنفقه وعن جسمه فيما أبلاة». (سنن دارمی ص۱۴۴ج۱)

حرکت نمی‌کند قدم‌های انسان (در روز قیامت، در وقت محاسبه پروردگار) تا این که پرسیده شود از عمرش که در چه چیز آن را سپری کرده است، و از علمش که چه کرده است به آن و از مالش که از کجا بدست آورده و در کجا مصرف کرده است، و از جسمش که در چه چیز آن را کهنه کرده است.