اينك زمان رحلت فرا رسيده

فاطمه دچار بیماری سختی شد، و پس از آن سفر طولانی از غم‌ها و شادی‌ها، بر بستر مرگ خوابید ... و فرزندانش نشستند و در نهایت شفقت و دلسوزی به او می‌نگریستند.

فاطمه زهرا دو چشم سستش را باز کرد و شوهرش، علی را دید که پریشان حال و اندوهگین است. و حسن و حسین را دید که در چشمانشان، اشک موج می‌زند. در حالی که دخترانش، زینب و ام کلثوم نزدیک بود از شدت اندوه و غم آب شوند. پس فاطمه زهرا خواست که همه‌شان را نوازش کند و از اندوهشان بکاهد اما کلمات بر لبانش جاری نشدند و فاطمه حرف نزد.

مرگ به پیشواز او آمده بود. و او دنیا را ترک می‌کند و برای فراق و دوری دنیا تأسف نمی‌خورد. برای کسب عزت و افتخارش با کسی رقابت نکرد و مغلوب و مبهوت زینت‌ها و نعمت‌ها و تعلقات دنیا نشد. او به زودی خواهد مرد و برایش گریه می‌کنند و پس از خود، دنیا را به جا می‌گذارد که در هیچ یک از توشه‌های دنیا به جز تقوا و پرهیزگاری، خیری نیست. آری، همانا بهترین توشه، تقوا و بهترین پوشش، تقوا است و پوشش و توشه فاطمه، تقوا بود.

در روز سه‌شنبه، بیست و هفتم رمضان سال ۱۱ هجری، روح آرامش از بدنش پر کشید و راضی و مورد رضایت به سوی پروردگارش بازگشت.

فاطمه زهرا ل وفات یافت و شوهرش، آماده گریستن شد. و حسن و حسین و زینب و ام کلثوم، اشک‌ها را بر عظیم‌ترین مادر در هستی، فاطمه زهرا سرور زنان بهشتی و دختر سرور زنان بهشتی، سرازیر کردند.

مردم در مسجد نبوی گردهم آمدند در حالی که اندوه زیادی بر دل‌هایشان نشسته بود. وفات فاطمه اندوه و غم‌های آنان را بر فراق پدرش رسول خدا ص تجدید کرد. فاطمه شش ماه پس از پدرش وفات یافت. شوهرش علی و عمویش، عباس بن عبدالمطلب بر او نماز جنازه خواندند. در سکوت شب، جنازه‌اش به قبرستان بقیع به کنار آرامگاه زینب و رقیه و ام کلثوم ـ رضی الله عنهن ـ منتقل شد [۲۵۲].

در پایان این سفر مبارک می‌گویم: به خدا قسم! کلمات من ناتوان‌اند از این‌که نور و روشنایی را بر گوشه‌ای از گوشه‌های عظمت در زندگی این زن صحابی جلیل القدر فاطمه دختر رسول خدا ص که بشر هرگز نمی‌تواند حقش را ادا کند، بیندازد. ولی بس است برای او که آفریدگار هستی جزا و پاداش بزرگی را به وی در هر دو جهان عطا کرده است: در دنیا، او را سرور بزرگ زنان جهانیان در عصر خود، و دختر سرور و بزرگ زنان جهانیان، خدیجهل و دختر سرور و بزرگ اولین و آخرین، محمد ص، گرداند و در آخرت، او را سرور و بزرگ زنان بهشتی گرداند.

خداوند از فاطمه راضی باد و او را راضی و خشنود گرداند و بهشت برین را جایگاهش گرداند!

[۲۵۲] نساء أهل البیت، ص ۶۰۱-۶۰۳ با تصرف.