به خدا قسم، او راستگوست

وقتی فطرت انسان، سالم و درونش، پاک باشد، در این صورت صادقانه حرف می‌زند و مکر و حیله و دروغ را نمی‌شناسد، و مکر و حیله و دروغ هم هیچ آشنایی با او ندارد. و به همین خاطر، این صفات باعث می‌شود که همه مردم به وی احترام بگذارند.

ام‌المؤمنین صفیهل دارای درونی پاک و ظاهری پاک بود، و رسول الله ص را دوست داشت و در حب و دوستی‌اش به خاطر خدا راست و درست بود. و کردار و گفتارش از سرچشمه صدق و راستی و وفا می‌آمد. چیزی که سبب شد وی در برخی موضع‌گیری‌های عطرآگینی که سیرت و رفتار معطرش را در همه جا پخش کرد، منحصر به فرد باشد. رسول الله ص به صداقت و راستی مادرمان صفیه گواهی داده پس از آن‌که به آن سوگند یاد کرد [۱۷۱].

از زید بن اسلم روایت شده است که: صفیه بنت حُیی موقع درد و بیماری پیامبر خدا ص که در آن وفات یافت، گفت: به خدا قسم، ای پیامبر خدا دوست می‌داشتم که درد و بیماری‌ات به من برسد. همسران پیامبر ص او را مسخره کردند. پیامبر ص آنان را آگاه کرد و فرمود: «آب را در دهان خود بگردانید». گفتند: چرا؟ فرمود: «به خاطر این‌که وی را مسخره کردید، به خدا قسم، او راستگوست» [۱۷۲].

این چه فضیلت بزرگی برای مادر مؤمنان «صفیه» است که انسان راستگویی که از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید، گواهی دهد که او راستگوست و بلکه برای آن سوگند یاد می‌کند.

[۱۷۱] نساء أهل البیت، ص ۳۵۸. [۱۷۲] ابن سعد در «الطبقات»، ۸/۱۲۸ آن را روایت کرده است. و راویانش ثقه و مورد اطمینان‌اند ولی حدیثی مرسل است.