هدیه به بزرگواران و تشکر و قدردانی از آنان

بسم الله الرحمن الرحيم

همیشه عادتم بر این بوده که این هدیه را به صاحبان فضل تقدیم کنم و از آنان تشکر و قدردانی نمایم. به خدا قسم هرگز نمی‌توانم آنان را فراموش کنم و این به خاطر فرموده پیامبر محبوبص است که می‌فرماید: «مَنْ لَمْ يَشْكُرِ النَّاسَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ» [۱]: «هرکس از مردم تشکر و قدردانی ننماید، خداوند را سپاسگزاری نکرده است».

پیش از همه مردم، این هدیه را تقدیم می‌کنم به:

مادر محبوبم ـ خداوند وی را مورد مرحمت خویش قرار دهد! ـ

ای مادر محبوبم! چگونه تو را فراموش ‌کنم ... ای کسی که به خاطر من همه چیز را فدا کردی، چگونه بخشش و فداکاری و دلسوزی و شفقت تو را فراموش ‌کنم. به خدا قسم، اگر هزار کتاب هم بنویسم و آن را به تو هدیه کنم نمی‌توانم حق تو را ادا کنم. به همین خاطر می‌گویم: خداوند بهترین پاداش را به تو عطا فرماید؛ چون خداوند سبحان می‌تواند در هر دو جهان پاداش بزرگی را به تو عطا فرماید. پس از وی می‌خواهم که تو را مورد رحمت واسعه خویش قرار دهد و قبرت را باغی از باغ‌های بهشت قرار دهد و تمام کارهایم را در ترازوی نیکی‌هایت قرار دهد و مرا در بهشت کنار تو قرار دهد!.

به پدر محبوبم ـ خداوند وی را حفظ کند! ـ

از خداوند متعال مسألت می‌نمایم که زود شفایت دهد و عمرت را با برکت گرداند و عاقبت خیری را نصیب تو و من و سایر مسلمانان گرداند ... خداوند بهترین پاداش را به تو عطا فرماید؛ چون تو همواره و همیشه بهترین پدر دلسوز و مهربان برای من بودی و هستی.

به علمای فاضل امت اسلامی:

به کسانی که از آنان، پیش از علم، مهربانی و دلسوزی و اخلاق نیکو یاد گرفتم.

به جناب دکتر زکی محمد ابوسریع.

به آقای شیخ محمد حسان.

به آقای شیخ ابواسحاق حوینی.

به جناب دکتر سیدحسین عفانی

خداوند بهترین پاداش را به شما عطا فرماید!

به آقای شیخ مصطفی محمد و خالد صقر

خداوند در علم و عمل شما برکت و خیر فراوان قرار دهد! در این صورت است که دعوت، مفید و پرثمر خواهد بود و خیر فراوان، ثمره آن خواهد بود. از خداوند ـ أ ـ خواهانم که همه آنها را در ترازوی نیکی‌های شما قرار دهد و پاداش جزیل را در دنیا و آخرت به شما عطا فرماید و مرا همراه شما در بهشت و قرارگاه رحمت خویش محشور گرداند!

به برادران گرامی: امام عرفه و عبدالعاطی عرفه و عادل عرفه!

به برادران صادق، خدمتگزاران و زحمت‌کشان بی‌نظیر در این زمان. چقدر زیباست که دل‌های مؤمن با محبت خالص و درست به خاطر خداوند ـ أ ـ همراه باشد.

از همین حالا پیمان می‌بندیم که اگر خداوند نعمت شفاعت در روز قیامت را به هرکس عطا فرماید، آن فرد برای برادرانش شفاعت کند. خدایا، روز قیامت ما را در زمره کسانی قرار بده که به خاطر جلال و عظمت تو همدیگر را دوست دارند، کسانی که آنان را در سایه خود قرار می‌دهی در روزی که هیچ سایه‌ای جز سایه تو نیست.

به پسرانم (عمار و هاجر و ساره)!

از خداوند ـ أ ـ می‌خواهم که شما را حفظ نماید و برکت و خیر فراوان و ثابت را در شما قرار دهد و شما را از بندگان مخلص و فرمانبردار خود قرار دهد. و شما را برای یاری دینش به کار گیرد و اعمال شما را در ترازوی نیکی‌هایم قرار دهد. و مرا همراه شما در بهشت و قرارگاه رحمت خویش قرار دهد!.

به هر برادر و خواهر مسلمان!

به خدا قسم، دعا را برای شما در نمازم ـ در حالی که در پیشگاه خدا سر به سجده می‌گذارم ـ فراموش نکرده‌ام، پس شما هم مرا از دعای خیر خود فراموش نکنید. این‌که دعا کنید خداوند گناهانم را ببخشاید و اخلاص در قول و عمل را نصیب من گرداند، و عاقبت به خیرم گرداند، و مرا همراه شما در بهشت خود در حالی که برادرانه بر تخت‌ها روبروی هم می‌نشینیم، قرار دهد. خداوند بهترین پاداش را در دنیا و آخرت به شما عطا فرماید!.

نیازمند بخشش پروردگار

محمود مصری

(ابوعمار)

[۱] احمد و ترمذی و ضیاء از ابوسعید آن را روایت کرده‌اند، و آلبانی در کتاب «صحیح الجامع» (۶۵۴۱) آن را صحیح دانسته است.