سورۀ اخلاص مکی و شامل ۴ آیه می‌باشد

سورة الإخلاص (مكية وهي أربع آيات)

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

﴿قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ٢ لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ٣ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ٤[الإخلاص:۱-۴].

ترجمه: به نام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. بگو او خدای یگانه است(۱) خدای بی‌خلل و بی‌نیاز(۲) نزاده و زائیده نشده(۳) و کسی همتای او نیست.(۴)

نکات: این سوره را سورۀ توحید و امان واخلاص خوانده‌اند. مشرکین و یهود و نصاری از رسول خدا ج خواستند که خدای خود را معرفی کند، فلذا این سوره نازل گشت، چون در جواب کفار آمده، اوّل آن ﴿قُلۡ می‌باشد.

در این سوره انواع و اقسام شرک نفی شده:

۱- کثرت در ذات و صفات.

۲- نقص.

۳- عدد.

۴- تغییر.

۵- علیت.

۶- معلولیت.

٧- مصدریت.

۸- شبیه.

٩- ضد.

۱۰- اُبُوّت و بُنُوّت، و ردّ است بر آنان که برای خدا فرزندی قائل بودند.