سورۀ کافرون مکی و شامل ۶ آیه می‌باشد

سورة الكافرون (مكيه وهي ست آيات)

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ١ لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ٢ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ٣ وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ٤ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ٥ لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ٦

[الکافرون:۱-۶].

ترجمه: به نام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. بگو ای کافران(۱) من نمی‌پرستم آنچه را شما می‌پرستید(۲) ونه شما پرستندۀ معبود منید(۳) و نه من پرستندۀ معبود شمایم(۴) و نه شما پرستندۀ معبود منید(۵) برای شما دین شما و برای من دین من.(۶)

نکات: این سوره در مقابل پیشنهاد مشرکین است که گفتند: یا محمد بیا صلح و صفا برقرار کنیم که یک سال تو بتها را پرستش کن و یک سال ما خدای تو را پرستش کنیم، خدا به رسول خود فرموده: بگو ... معلوم می‌شود خدا مستقیماً به مشرکین خطاب ننموده زیرا ایشان قابل خطاب إلهی نبودند. بگو که بت‌پرستی منافات با خداپرستی دارد. و جملۀ: ﴿لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ، جملۀ اسمیه دلالت بر دوام و استمرار دارد و شامل ما مضی و حال و ما یأتی می‌شود. و جملۀ: ﴿مَّا عَبَدتُّم ماضی است یعنی در گذشته من معبود شما را نپرستیدم، و ممکن است به دلالت این آیه بگوییم رسول خدا ج قبل از نبوتش بت‌پرستی ننموده است. و جملۀ ﴿لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ بنابر اقتضای زمان بوده زمانی که رسول خدا ج در ضعف بود، و منافات ندارد که بعداً دعوت خود را علنی و مأمور به دعوت مردم به اسلام شد و به دفاع با شمشیر در مقابل مخالفین پرداخت.