اصل و قاعده اول: شناخت خدا:

۱ ـ معبود من خداوندی است كه آفریننده و مالک و مدبر همه چیز است، چنانكه مى‌فرماید:

﴿ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ [الزمر: ۶۲].

«خداوند آفریننده همه چیزهاست».

۲ ـ معبودم را با نشانه‌ها و دلایل و مخلوقات‌اش می‌شناسم، چنانكه می‌فرماید:

﴿وَمِنۡ ءَايَٰتِهِ ٱلَّيۡلُ وَٱلنَّهَارُ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ [فصلت: ۳۷].

«و از جمله نشانه‌های خدا خلقت شب و روز و خورشید و ماه است».

۳ ـ خــدا تنها معبـود شایسته عبـادت است، یكتاست و هیچ شریكی ندارد. چنان كه می‌فرماید:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعۡبُدُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ ٢١ [البقرة: ۲۱].

«ای مردم! خدایی را بپرستید كه آفریننده شما وآنانی است كه پیش از شما بودند. باشد كه پرهیزگار شوید».

س۱: چرا خداوند، تو را آفرید؟

ج: مرا آفرید تا او را عبادت كنم، همان طور كه می‌فرماید:

﴿وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ ٥٦ [الذاریات: ۵۶].

«جن انس را نیافریدم مگر اینكه مرا عبادت كنند».

س۲: عبادت او چیست؟

ج: عبادت او، یگانه (یكتا) دانستن وی و اطاعت از دستورات اوست.

س۳: لا إله إلاَّ الله یعنی چه؟

ج: یعنی هیچ معبود بحقی جز خدای یكتا، وجود ندارد.

