صفحه نخست قرآن سؤال از ما پاسخ از خداوند علیم الهی در مورد توکّل کردن چه سفارشی می‌‌کنی؟

الهی در مورد توکّل کردن چه سفارشی می‌‌کنی؟

﴿إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ٥ [الفاتحة: ۵].

«فقط تو را عبادت می‌کنیم و فقط از تو طلب یاری می‌کنیم».

﴿إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ [آل عمران: ۱۵٩].

«خداوند کسانی را که به او توکل کنند دوست دارد».

﴿وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُۥٓ [الطلاق: ۳].

«هر که به خداوند توکل کند پس خدا او را کفایت می‌کند».

﴿وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا [النساء: ۸۱].

«در کارها به خدا توکل کن که خداوند برای مدد و نگهبانی کافی است».

﴿ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ١٣ [التغابن: ۱۳].

«غیر از خداوند یکتا خدایی نیست و مؤمنین باید بر خداوند توکل ‌کنند».

﴿وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ٢١٧ ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ٢١٨ وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ٢١٩ [الشعراء: ۲۱٧-۲۱٩].

«و همیشه توکل بر خداوند مقتدر و مهربان کن، آن خدایی که چون به نماز برخیزی تو را می‌نگرد و همچنین به قیام و قعود تو در بین اهل سجود آگاه است».

﴿وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ [غافر: ۴۴].

«و من کارهایم را به خدا واگذار می‌کنم زیرا که خداوند به امور بندگانش بینا و آگاه است».

﴿إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ٨٤ فَقَالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا [يونس: ۸۴-۸۵].

«(موسی به قوم خود گفت) اگر شما به خدا ایمان آوردید پس بر او توکل کنید، پس قوم گفتند به خدا توکل کردیم».

﴿وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡحَيِّ ٱلَّذِي لَا يَمُوتُ [الفرقان: ۵۸].

«و توکل کن بر خداوندی که او همیشه زنده است و ساحت پاکش از مرگ و نابودی منزه است».

﴿حَسۡبُنَا ٱللَّهُ وَنِعۡمَ ٱلۡوَكِيلُ [آل عمران: ۱٧۳].

«(موقعی که حضرت ابراهیم را به آتش می‌انداختند گفت) خدا ما را کفایت می‌کند و چه وکیل خوبی است».

﴿إِنَّهُۥ لَيۡسَ لَهُۥ سُلۡطَٰنٌ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ٩٩ [النحل: ٩٩].

«نیست او را (شیطان را) تسلط و غلبه بر آنان که ایمان آورده و بر خدای خود توکل می‌نمایند».

﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ١٣ [الأحقاف: ۱۳].

«به درستی آن کسانی که گفتند پروردگار ما خداست سپس هم (بر سر این حرف) استقامت کردند پس برای آنان ترسی نیست و اندوهگین هم نمی‌شوند».