قبل از پایان

خداوند متعال می‌فرماید:

﴿وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَيۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطٗا ٢٨ [الکهف: ۲۸] .

«با کسانی باش که صبحگاهان و شامگاهان خدای خود را می‌پرستند و به فریاد می‌خوانند ذات او را می‌‌طلبند و چشمانت را از ایشان برای جستن زینت حیات دنیوی بر نگردان، و از کسی فرمان مبر که دل او را از یاد خود غافل ساخته ایم، و او به دنبال آرزوی خود است و کار و بارش افراط و تفریط بوده است».

خداوند متعال به پیامبرش دستور می‌‌دهد که در کنار گروهی از اصحاب و یارانش صبر پیشه کند و بماند، در آیه کریمه دقت کنید و این شرافت و افتخار را در نظر بگیرید، پیامبر ص، با آن همه عظمت و بزرگواری که دارند خداوند به ایشان دستور می‌‌دهد که باکسانی همراه باشند که پروردگارشان را می‌‌خوانند، اینها چه شخصیتهای هستند؟ از چه مقام و منزلتی در نزد پرورگارشان بر خوردارند؟ خوشا به سعادتشان، این است نمونه‌ای از رابطه صمیمی و ناگسستنی پیامبر ص با صحابه جانبازشان.

خداوند متعال می‌‌فرماید:

﴿فَبِمَا رَحۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّواْ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ فَإِذَا عَزَمۡتَ فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ ١٥٩ [آل‌عمران: ۱۵۹] .

«از پرتو رحمت الهی است که تو با آنان نرمش نمودی و اگر درشتخوی و سنگدل بودی از پیرامون تو پراگنده می‌شدند، پس از آنان در گذر و برایشان طلب آمرزش نما، و در کارها با آنان مشورت و رایزنی کن، و هنگامی که تصمیم به انجام کاری گرفتی بر خدا توکل کن، چرا که خدا توکل کنندگان را دوست می‌دارد».

از رحمت سرشار خداوند بر صحابه مؤمن و فداکار و جانباز رسول الله ص این است که پیامبر ص به دستور پروردگارشان با آنان به نرمی و اخلاق خوش برخورد می‌‌کرد. و برای آنان طلب آمرزش می‌‌نمود و در حق‌شان دعا می‌‌کرد و با آنان مشورت می‌‌نمود.

خواننده گرامی! در معنی این آیه کریمه دقت کنید، از پروردگار آسمانها و زمین به ایشان وحی می‌‌رسد که باصحابه و یاران همراهشان مشورت کنند در حالیکه پیامبر ص معصوم بودند هر گفتار کردار ایشان با وحی کنترول می‌شد و ایشان بهترین انسان روی زمین بودند و حتی از فرشتگان و دیگر پیامبران علیهم السلام هم افضل بودند با این وجود مکلف شدند که با صحابه عزیز‌شان مشورت کنند، آنچه از این مطلب می‌‌توان نتیجه گرفت اهمیت مشورت در اسلام است آیه کریمه خودش روشن می‌‌کند که راه خروج از هر مشکلی مشورت است نکته مهم دیگری که از این آیه کریمه به روشنی تجلی می‌‌کند مقام و منزلت شامخ کسانی است که خداوند به پیامبرش ص دستور می‌‌دهد با آنان مشورت کند چه افتخاری بزرگتر از این، شما وقتی شخصیت رسول الله ص را در نظر بگیرید و دقت کنید خود به خود منزلت صحابه ش روشن می‌‌شود، وقتی خداوند به بهترین و افضل‌ترین پیامبرش ص دستور می‌‌دهد که با کسانی مشورت کند پس آنها باید دارای مقام و منزلت فوق العاده‌ای در نزد خداوند باشند وإلا به دایره مشورتی که زیر نظر وحی آسمان برگذاری شود راه نمی‌یافتند. و چه افتخاری بزرگترین از این که به پیامبر ص دستور بیاید برای این افراد طلب آمرزش بکند پس خوشا به سعادت‌شان و نوش جانشان و این همه افتخار و بزرگواری این همه و لطف و مرحمتی که در کنار معلم بزرگ و مرشد کاملشان رسول الله ص بدست آوردند. این سعادت به زور و بازو نیست ــــ تا نبخشد خدای بخشنده.

خواننده گرامی: همچنانکه می‌‌دانید آیات کریمه‌ای عموماً درباره رسول الله ص و صحابه جانباز‌شان نازل شده فراوان است که مختصرا به بعضی از آنها اشاره کردیم برای کسانی که عقل سالم و قلب بیدار داشته باشند همینقدرکافی است.