صفحه نخست عقاید (کلام) حقیقت توحید توحیدی که به آن امر شده است

توحیدی که به آن امر شده است

توحیدی که به آن امر شده است، دارای دو بخش است:

الف) اعتقادی ب) عملی و رفتاری

به عبارت دیگر توحید کامل دارای دو بخش جدایی‌ناپذیر است. بخشی از آن مربوط به شناخت خدا، اثبات وجود او و اعتقاد به آن است و بخش دیگر مربوط به طلب خدا، قصد به او رسیدن و اراده‌ی او را کردن است.

در واقع ایمان هیچ شخصی نزد خداوند مقبول نیست مگر این که هم در علم و اعتقاد، خدا را تنها بداند و ایمان داشته باشدکه خداوند در ذات و صفات و افعال یگانه است و شریک و مشابه و فرزند ندارد و فرزند کسی هم نیست.

و هم در قصد و عمل نیز خدا را تنها بداند. یعنی تنها او را شایسته‌ی عبادت کامل و اطاعت بی‌چون و چرا دانسته و فقط در برابر او اظهار ذلّت کرده و توبه و ندامت و توکل و ترس و امید را فقط برای خدا انجام دهد.

بخش اول‌توحید، همان است‌که به روشنی و وضوح در سوره «اخلاص»، ابتدای سوره «آل‌عمران»، اول سوره‌ «طه»، اول سوره سجده، اول سوره‌ «حدید» و انت‌های سوره‌ «حشر» و... بیان شده است.

و بخش دوم توحید نیز همان است که در سوره‌‌های زیر بیان شده و کاملاً مورد تأکید قرار گرفته است: سوره «کافرون»، کل سوره «انعام»، ابتدای سوره «اعراف» و انت‌های همین سوره ابتدای سوره «یونس» و اواسط و آخر همین سوره و ابتدا و انت‌های سوره «زمر».

البته در اغلب سوره‌‌های قرآن به آن اشاره شده است و امام ابن‌قیم می‌فرماید که تمامی سوره‌‌های قرآن در برگیرنده‌ی این دو نوع توحید هستند.

بسیاری‌ از نویسندگان جدید وقدیم نوع اوّلِ توحید را«توحید ربوبیت» و نوع دوم آن را «توحید الاهیت» یا «الوهیت» نامیده‌اند.

ای خواننده‌ی گرامی، من (مؤلف) تو را نیازمند این می‌دانم که معنی این دو اصطلاح در پرتو نور بیشتری از علم و دانش قرار گیرد و تو دلیلی روشن از پروردگار خود داشته و در دین خود دارای بینش باشی تا آنان‌که گمراه می‌شوند با آگاهی و حجّت بوده و آنان که راه حقّ را می‌پذیرند باآگاهی و دلیل آشکار باشد.

اکنون با تفصیل بیشتر بدانیم‌که معنی‌توحید ربوبیت و توحید الوهیت چیست؟