سفر به منطقه «كنگان» استان بوشهر

در آستانه فرا رسیدن سالگرد واقعه مهم و تاریخی- البته از دیدگاه تشیع یعنی شهادت حضرت فاطمه زهرال قرار داشتیم، که بر در و دیوار مساجد پلاکاردهایی نصب شده بود «شهادت حضرت فاطمه زهرا تسلیت باد و بر قاتلان آن حضرت لعنت» نوشته بود، و در جایی دیگر مشاهده می‌کردم که بر منابر می‌گفتند «ما به وحدت معتقدیم» بر اساس برنامه‌ای که در حوزه علمیه قم طراحی شده بود، به اتفاق حجت الاسلام والمسلمین «محمد حسین فاطمی» به منظور تشکیل جلسات تعزیه و روضه‌خوانی و سخنرانی به منطقه کنگان استان بوشهر که تقریباً منطقه‌ای سنی‌نشین بود، اعزام شدیم.

در آنجا هر شب پیرامون نحوه‌ی شهادت حضرت فاطمۀ زهرال و عناد و دشمنی دشمنان ایشان، به ایراد سخنرانی می‌پرداختیم. لذا با توجه به فضای منطقه طبعا جو کاملا نامناسبی در منطقه سنی‌نشین ایجاد گردید. تا حدی که پس از مراجعت از جلسه سخنرانی و روضه‌خوانی به محل اقامت یکی از دوستان ما که در آنجا زندگی می‌کرد و با ما ارتباط داشت، رفتم. شخصی آمد که خیلی ناراحت و مضطرب به نظر می‌رسید، خطاب به آقای فاطمی گفت: چند سؤال دارم. حاجی آقا فاطمی گفت: بفرمایید.

فرد مزبور از آقای فاطمی پرسید: آیا شما زن دارید؟ آقای فاطمی در جواب گفتند: آری. سپس سؤال کردند زن شما حتما خیلی زیباست. آقای فاطمی که از نحوه طرح ادامه سؤالات فرد موردنظر خیلی به خشم آمده بود، کنترل خود را از دست داده و یک سیلی محکم به صورت ایشان زد. و به این ترتیب مشاجره و منازعه آغاز شد که بالاخره با حمایت خانواده میزبان موضوع خاتمه یافت.

اما شخص موردنظر که سنی بود سخت ناراحت و خشمگین شده بود و به آقای فاطمی گفت: تو که یک آخوند بیشتر نیستی، تا این حد به همسر خودت تعهد و حساسیت داری.

پس ای نامرد روزگار! پس آن علی که به فاتح خیبر و شیر خدا شهرت دارد، چگونه در مقابل دشمنان خود که همسرش را مورد ضرب شتم و اهانت قرار دادند، سکوت اختیار کرد؟ تو از خود خجالت نمی‌کشی؟ که چنین کلمات زشت را بر زبان جاری می‌کنی که توهین به شخصیت علی است؟

سپس با فحش و ناسزا خطاب به ماها گفت: آخوندهای کثیف! زود گورتان را از اینجا گم کنید و به خانواده میزبان گفت هرچه زودتر این‌ها را از منزل بیرون بیندازید.

اتفاق مزبور تا حدی اعصاب ما را به هم ریخت که خاطره‌ی تلخ آن هیچگاه از ذهنم محو نمی‌شود. پس از مراجعت به قم و حضور در مرکز مدیریت حوزه علمیه قم و دادن گزارش سفر، مسئولان این طرح می‌گفتند: اساسا سنی‌ها با مکتب و اهل بیت عناد و عداوت تاریخی دارند. حادثه مزبور را بی‌اهمیت تلقی نمایید و با تفسیر و تعبیرات متفاوت از ما دلجویی می‌نمودند. اما تاثیرگذاری و آثار تخریبی اتفاق مزبور در من به حدی بود که شک و تردید هرچه بیشتر در جهت تجدید نظر اعتقادی شیعی را در من ایجاد نمود.