صفحه نخست تاریخ اسلام نگرشی نو به تاریخ صدر اسلام خلافت امیر المؤمنین معاویه بن أبی سفیان

خلافت امیر المؤمنین معاویه بن أبی سفیانب

از ۴۱ تا ۶۰ ه‍)

خلافت معاویه مایۀ خیر برکت برای مسلمین بود، چون که دوران هرج و مرج به پایان رسید و مسلمان‌ها آنچه را که دشمنان از دست آنها گرفته بودند بازپس گرفتند و طمع کفار قطع گردید، زیرا مسلمین همه بر یک خلیفه اتفاق کردند و قدرت خود را به بیرون معطوف داشتند، و پرچم جهاد دوباره بر افراشته شد، و فتوحات باز شروع شدند، و معاویه با مردم رفتاری خوبی داشت، و در ایام او کسی با او مخالف نبود و بلکه همه اطاعت از او را پذیرفتند (به جز گروه اندکی از خوارج) و جنگ‌های تابستانی و زمستانی در دوران او شهرت یافت.