طلیحه اسدی:

طلیحه اسدی در زمان پیامبرص مرتد شد، و وقتی که پیامبر وفات یافت عیینه بن حصن از اسلام برگشت و از طلیحه حمایت کرد و به قومش گفت سوگند به خدا پیامبری که از بنی اسد باشد برایم پسندیده‌تر از پیامبری است که از بنی هاشم باشد. و محمد در گذشته است و اینک شما از طلیحه پیروی کنید، بنابراین قومش بنی فزاره با او موافقت کردند. پس از آن که خالد آنان را شکست داد طلیحه همراه با زنش به شام گریخت و بعداً دوباره مسلمان شد و در زمان ابوبکر صدیق برای ادای عمره به مکه رفت او در تمام عمرش از روبرو شدن با ابوبکر صدیق خجالت می‌کشید. و او بعد از بازگشت مجدد به اسلام در جنگ یرموک و دیگر جنگها تحت فرماندهی خالد در کنار مسلمین می‌جنگید و ابوبکر صدیق به خالد نوشت که در جنگ با طلیحه مشورت کن اما فرماندهی را به او واگذار مکن [۵۲].

[۵۲] از آن جا که ابوبکر دوراندیش بود دستور داد که فرماندهی جنگ به طلیحه واگذار نشود و فقط از مهارت و آگاهی او در مورد امور جنگی استفاده شود.