یأجوج و ماجوج و سد ذوالقرنین:

ذوالقرنین پادشاه صالح، این سد عظیم را برای جلوگیری از فساد و تباهی یأجوج و مأجوج بنا کرد، و تا وقتی که خدا بخواهد آن سد عظیم باقی می‌ماند، اما درباره این پرسش که آن سد در کجاست؟

باید گفت: که هیچ کس بطور یقین نمی‌تواند بگوید، در کجا واقع است، هر چند که برخی از پادشاهان گذشته، و تاریخ نویسان کوشش کرده‌اند، که جایگاه آن را بیابند [۱۴۶].

علامه محمد علی خالدی می‌نویسد:

جغرافیا نویسان عرب، مغولستان را بلاد یأجوج و مأجوج می‌نامیده‌اند، و بنابراین می‌توان احتمال داد که آن سدّ نزدیک مغولستان بوده باشد [۱۴٧].

و از زمانی که ذوالقرنین آن سد را ساخته تاکنون آن‌ها پیوسته مشغول حفر آن هستند، در حدیثی که ابوهریرهس از رسول خداص روایت می‌کند آمده است:

«یأجوج و مأجوج ، هر روز آن سد را حفر می‌کنند، تا اینکه شعاع نور خورشید را می‌بینند، فرمانده آن‌ها می‌گوید: برگردید، فردا آن را حفر کنید، فردا که برمی‌گردند، می‌بینند که سد از اول محکمتر شده است، این کار ادامه دارد، تا اینکه وقت خروج آن‌ها فرا رسد، و خداوند خروج و آمدن آن‌ها را بخواهد، پس وقتی که حفر می‌کنند و نور خورشید را مشاهده می‌کنند، فرمانده می‌گوید:

امروز بر گردید، و فردا اگر خدا بخواهد حفر می‌کنید، بنابراین فردا می‌آیند، و سد را به همان وضعی که رها کرده بودند است، پس مشغول حفر باقی سد می‌شوند، و موفق به خروج از آنجا می‌شوند...» [۱۴۸].

[۱۴۶] به تفسیر ابن کثیر (۵/۲۵۱) وأشراط الساعة (ص۳٧۶) رجوع کنید. [۱۴٧] صفوة العرفان (۳/۵۱۳). [۱۴۸] حدیث صحیح است امام احمد (۲/۵۱۰) و ابن ماجه (۴۰۸۰) و ترمذی (۳۱۵۳) روایت کرده است.