اعتراض هفتم: «فَـ» را در آیه ببینید

در آیه‌ای که ما و شیعه در معنی آن اختلاف داریم حرف «فَـ» آمده:

﴿فَمَا ٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِهِۦ مِنۡهُنَّ فَ‍َٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةٗ [النساء: ۲۴].

حالا به معني آيه بر اساس میل و علاقه شیعه‌ توجه بفرمایید:

«و زنانى را که متعه [= ازدواج موقت‏] مى‏کنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد»؛

اما ترجمة ما:

«سپس وقتی که با مال بهره بردید از زنان پس واجب است مهر آنها را بپردازيد».

«فَـ» در زبان عربی هرگز به معنی «و» نیست، بلکه به معنی «سپس» است و این یعنی این که جملة فعلی، کاملاً مربوط به جملة قبلی است و این جملة مورد اختلاف می‌خواهد بگوید: «پس نتیجه‌ای که از جمله قبل می‌گیریم این است که ...»، و منظور از به کار بردن حرف «فَـ» این است که بدون توجه به جمله ماقبل آیه را ترجمه نکنیم.

یک شاهد دیگر نیز داریم که جمله مورد اختلاف، به ماقبل خود متصل است، و آن کلمة «به» است که معنی «با آن» دارد و اشاره به «مال» است، اما شیعه اصلاً این را در ترجمه لحاظ نمی‌کند:

﴿فَمَا ٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِهِۦ مِنۡهُنَّ فَ‍َٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ. «و زنانى را که متعه [= ازدواج موقت‏] مى‏کنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد»؛

این ترجمة شیعه است که نه «فَـ» را درست معنی کرده نه «بِهِ» را.