صفحه نخست عقاید (کلام) امامت در پرتو نصوص نمونۀ آیاتی که شیعه ادعا می‌کنند کلماتی دربارۀ اما...

نمونۀ آیاتی که شیعه ادعا می‌کنند کلماتی دربارۀ امامت از آنها حذف شده است

از جمله آیاتی که شیعه ادعا می‌کنند کلماتی دربارۀ ائمه و امامت از آنها حذف شده است، قول باقر در قرائت علی س است که جبرئیل ÷ آن را این‌گونه‌ بر محمد ج نازل کرده: «فلاتموتن إلا وأنتم مسلمون، الوصیة لرسول الله، والإمام بعده» (یعنی: نمیرید بجز بر اسلام و بر وصیت رسول خدا ج و امام پس از او)[۸۴۸] .

و در روایتی آمده: از کاظم روایت شده که به برخی از یاران خودش گفت: این آیه را چگونه تلاوت می‌کنید، «یاأیها الذین آمنوا اتقوا الله حق تقاته ولا تموتن إلا وأنتم...چی؟» گفتند: «إلاّ وأنتم مسلمون»، گفت: سبحان‌الله! ایمان بر آنها اطلاق می‌شود و آنها را به مؤمنین نام می‌برد سپس از آنها می‌خواهد که مسلمان شوند، در حالی که‌ ایمان مافوق اسلام است. گفت: در قرائت زید اینگونه قرائت شده است، اما در قرائت علی س که همان قرآن نازل شده‌ توسط جبرئیل بر محمد ج می‌باشد، چنین آمده‌: (إلا وأنتم مسلمون لرسول الله ثم الإمام من بعده)[۸۴۹] .

و از صادق روایت شده که‌ بجای (ولتکن منکم أمةً)، (ولتکن منکم أئمة) آمده است[۸۵۰] .

از ابن سنان روایت شده که‌ گفت: این آیه را نزد أبی‌عبدالله تلاوت کردم:

﴿كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ [آل‌عمران: ۱۱۰] .

«شما بهترین امت هستید که در میان مردم برانگیخته شده‌اید».

ابوعبدالله گفت: بهترین امت با امیرالمؤمنین و حسن و حسین می‌جنگد؟

ابن سنان گوید: گفتم: فدایت شوم، پس این آیه چگونه نازل شده است؟ گفت: اینگونه نازل شده است:

﴿ كُنتُمۡ خَيۡرَ (أئمة) أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ

«شما بهترین امامانی هستید که در میان مردم فرستاده شده‌اید».

مگر نمی‌دانید که خداوند آنها را مدح و ستایش کرده و می‌فرماید:

﴿تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ [آل‌عمران: ۱۱۰] .

«امر به معروف و نهی از منکر می‌کنید و به خداوند ایمان آورده‌اید»[۸۵۱] .

از باقر روایت شده: اگر نادانان در میان این امت می‌دانستند کی و چه وقت خداوند امیرالمؤمنین را نام برده، هیچ وقت امامت او انکار نمی‌کردند، آری از آن لحظه‌ که خداوند از فرزندان آدم ÷ عهد و پیمان گرفت، نام علی را ثبت نمود و‌ این برخی از آن قرآنی بود که خداوند بر محمدج نازل فرمود. پس جبرئیل آن را نازل فرمود چنانکه ما آن را تلاوت نموده‌ایم ای جابر! - که جابر راوی حدیث می‌باشد - مگر نشنیده‌اید که خداوند می‌فرماید:

﴿وَإِذۡ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِيٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَأَشۡهَدَهُمۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَلَسۡتُ بِرَبِّكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ (وأن محمداً رسولی، وأن علیاً أمیرالـمؤمنین) [الأعراف: ۱۷۲] .

«(ای پیغمبر! برای مردم بیان كن) هنگامی را كه پروردگارت فرزندان آدم را از پشت آدمیزادگان پدیدار كرد و ایشان را بر خودشان گواه گرفت كه: آیا من پروردگار شما نیستم؟ آنان (هم به زبان حال پاسخ داده و) گفته‌اند: آری! گواهی می‌دهیم، و محمد ج فرستادۀ من و علی امیرالمؤمنین است».

و در روایتی آمده: جبرئیل این آیه را اینگونه بر محمد ج نازل کرده است.

و در روایت دیگری آمده: خداوند این آیه را اینگونه در کتاب خودش نازل کرده است[۸۵۲] .

از صادق روایت شده که شخصی آیه ذیل را نزد او تلاوت کرد:

﴿وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ [التوبة: ۱۰۵] .

«و بگو: عمل كنید كه خداوند عمل شما را خواهد دید و (همچنین‏) رسول او و مؤمنان (خواهند دید)».

گفت این آیه چنین نیست، زیرا در اصل به‌ جای مؤمنون، مأمونون آمده و ما مأمونون هستیم[۸۵۳] .

و نیز از او روایت شده که بجای ﴿أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرۡبَىٰ مِنۡ أُمَّةٍ (أن تکون هی أزکی من أئمتکم) [النحل: ۹۲] . را خوانده است.

در روایتی آمده که راوی حدیث گفت: فدایت شوم، یعنی بجای أمة، أئمة بخوانیم؟ گفت: بله، بخدا قسم أئمة است. راوی ‌گوید: گفتم: ما بجای (أزکی) (أربی) می‌خواندیم. گفت: (أربی) چیست و با دست اشاره نمود و پرت می‌کرد[۸۵۴] .

از باقر روایت شده که‌ گفت: خداوند فرموده: (ألم تکن آیاتی تتلی علیکم فی علی فکنتم بهما تکذبون»[۸۵۵] . با اضافه نمودن جملۀ «فی علی» خوانده است.

از ابوبصیر روایت شده که‌ گفت: به ابوعبدالله گفتم:

﴿وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا [الفرقان: ۷۴] .

«و ما را پیشواى پرهیزگاران ساز».

گفت: بدرستی چیز بزرگی را از خداوند خواسته‌اید، این آیه چنین است: (واجعل لنا من الـمتقین إماما) پرهیزگاران را پیشوای ما قرار بده[۸۵۶] .

و در روایتی آمده: بدرستی مسئله بزرگی را از خداوند طلب کرده‌اند که خداوند آنها را پیشوای متقین قرار دهد، از او سؤال شد: پس ای فرزند رسول خدا! این آیه چگونه است؟ گفت: خداوند این آیه را اینگونه نازل فرموده: «واجعل لنا من الـمتقین إماما».

از ابوالحسن ماضی روایت شده که: این آیه را چنین تلاوت نموده است (وذرنی یا محمد والمکذبین وصیک أولی النعمة» راوی می‌گوید: گفتم: آیا این قرآن است؟ گفت: بله[۸۵۷] . (اما در قرآن چنین آمده:

﴿وَذَرۡنِي وَٱلۡمُكَذِّبِينَ أُوْلِي ٱلنَّعۡمَةِ [المزمل: ۱۱] .

«و مرا با دروغ انگاران بر خوردار از آسایش، تنها بگذار».

[۸۴۸] البحار: (۲/۲۰۶)، (۲۳/۲۵۸)، الـمناقب: (۳/۲۰۷)، البرهان: (۱/۱۵۶). [۸۴۹] فصل الخطاب: (۲۶۷)، الصافی: (۱/۳۶۵)، التبیان: (۲/۵۴۴)، البرهان: (۱/۳۰۴)، العیاشی: (۱/۲۱۷)، البحار: (۲/۲۰۶)، (۲۳/۳۵۸). [۸۵۰] البرهان: (۱/۳۰۸)، فصل الخطاب: (۲۶۸)، مجمع البیان: (۱/۸۰۷)، تأویل الآیات: (۱/۱۱۸). [۸۵۱] القمی: (۱/۲۲-۱۱۰)، البرهان: (۱/۳۴-۳۰۸)، الصافی: (۱/۳۰۷)، فصل الخطاب: (۲۶۸)، العیاشی: (۱/۱۹۵)، البحار: (۲۴/۱۵۳-۱۵۴)، (۹۲/۶۰-۷۵)، مرآة الأنوار: (۴۸)، مجمع البیان: (۱/۸۰۷)، تأویل الآیات: (۱/۱۲۱)، نور الثقلین: (۱/۳۱۷). [۸۵۲] الکافي: (۱/۴۱۲) مولا محمد صالح در شرح این روایت گفته: این اشاره است به اینکه چنین آیه‌ای در قرآن نازل شده و تحریفگران منافق بخاطر عناد و حسادت آن‌را حذف نموده‌اند، البرهان: (۲/۴۷)، فصل الخطاب: (۲۸۶-۲۸۷-۲۸۸)، البحار: (۳۷/۳۱۱-۳۳۲)، تفسیر فرات: (۱/۱۴۶)، العباشی: (۲/۴۳-۴۴)، أنوار النعمانیة: (۱/۲۷۷)، تأویل الآیات: (۱/۱۸۰). [۸۵۳] الکافي: (۱/۴۲۴)، فصل الخطاب: (۲۹۱)، البرهان: (۲/۱۵۷)، الصافی: (۲/۳۷۳)، نورالثقلین: (۲/۲۶۳). [۸۵۴] البرهان: (۲/۲۸۲-۲۸۳)، البحار: (۳۶/۱۴۹)، (۹۲/۶۰)، (۹۳/۲۷)، القمی: (۱/۳۹۱)، الصافی: (۳/۱۵۴)، فصل الخطاب: (۳۰۲)، العیاشی: (۱/۲۹۰)، تأویل الآیات: (۱/۲۶۲). [۸۵۵] کنز الفوائد: (۱۸۲)، البحار: (۲۴/۲۵۸). [۸۵۶] فصل الخطاب: (۳۱۶)، البرهان: (۱/۳۴-۳/۱۷۷)، جوامع الجامع: (۲/۱۸۲)، الصافي: (۴/۲۷)، القمی: (۱/۲۲)، (۲/۱۱۷)، البحار: (۹۲/۶۲)، تأویل الآیات: (۱/۳۸۴). [۸۵۷] الکافی: (۱/۳۴۳)، البرهان: (۴/۳۹۸)، الصافی: (۵/۲۴۲)، البحار: (۲۴/۳۳۸)، فصل الخطاب: (۳۳۹).